Miotła zbożowa jest chwastem jednorocznym, lecz doskonale zimującym. Wschodzi zarówno jesienią, jak i wiosną. W ostatnich latach wegetacja odbywa się także w miesiącach zimowych, gdyż faktyczny okres przerwy sprowadza się zaledwie do 2-3 tygodni. Nasiona miotły kiełkują tylko przy dużej wilgotności gleby, dlatego suche jesienie charakteryzują się słabszym nasileniem jej występowania.

Chwast ten rekompensuje sobie "stracony czas" obfitymi wschodami wiosennymi. Jest w tym okresie bardzo konkurencyjny dla zbóż ozimych, ponieważ kiełkuje i rozwija się już przy temperaturze niewiele ponad 0ᵒC. Zboża pozostają w tym momencie jeszcze w fazie spoczynku wegetacyjnego.

NIE ODKŁADAJ DO WIOSNY

Podstawowy termin eliminacji miotły w zasiewach zbóż ozimych to jesień. Zaniechanie tej czynności w tym czasie naraża zasiewy już od momentu wschodów na ostrą konkurencję o przestrzeń życiową, wodę i składniki pokarmowe. Wraz z upływem czasu nasila się ona coraz bardziej (kolejne wschody miotły), a wiosną na zahartowane i głęboko ukorzenione chwasty trzeba stosować maksymalnie dopuszczalne dawki herbicydów.

Jesienne zwalczanie można realizować w terminie zarówno przed-, jak i powschodowym, przy czym ten drugi jest bardzo długi. W etykiecie/ instrukcji stosowania szeregu herbicydów widnieją zapisy informujące o możliwości ich aplikacji nawet do końca okresu jesiennej wegetacji. Termin ten jednak należy traktować ostrożnie, gdyż ostatni zabieg naukowcy polecają wykonać nie później jak 2-3 tygodnie przed nastaniem ujemnych temperatur. Tymczasem zapis "do końca wegetacji" sugeruje, że może to być nawet dzień przed drastycznym obniżeniem się temperatury. Czy na pewno? W takich warunkach zbożom zabraknie czasu na fizjologiczną neutralizację zastosowanej substancji czynnej herbicydu, przez co może się okazać toksyczna w stosunku do rośliny uprawnej. Uzyskany efekt może więc być odwrotny od planowanego.

Wybierając herbicyd, należy uwzględnić ważny czynnik, jakim jest zapobieganie powstawaniu odporności chwastu na stosowane substancje czynne. Zjawisko to zachodzi wówczas, gdy dany związek chemiczny jest wielokrotnie, nieprzerwanie wykorzystywany. Niestety, stwierdzono ponad wszelką wątpliwość obecność lokalnych populacji miotły zbożowej odpornych na preparaty z grupy inhibitorów ALS lub herbicydy oparte na inhibitorach ACCase. Są także doniesienia o pojawieniu się biotypów z podwójną opornością na te dwie wyżej wymienione grupy związków. Najwięcej biotypów odpornych występuje na północy Polski, w województwach warmińsko-mazurskim i pomorskim, oraz w południowej części woj. zachodniopomorskiego. Nie oznacza to wykluczenia obu tych grup związków chemicznych z walki z miotłą zbożową.