Na początku wegetacji pobieranie azotu jest niewielkie. Do fazy 6-8 liści nie przekracza zazwyczaj kilku procent azotu, który pobierze przez cały okres wegetacji. Pobieranie azotu zwiększa się w miarę rozwoju roślin, zwłaszcza gdy temperatura przekroczy 15oC.

Nawożenie pogłówne ma znaczenie szczególnie w uprawie na ziarno. Kukurydza na wytworzenie 1. tony ziarna potrzebuje około 30 kg azotu. 
Spodziewając się 8-10 t ziarna z ha, powinniśmy zastosować nawożenie azotem na poziomie 140-160 kg. Pogłównie możemy zastosować 1/3 do ½ tej dawki. Do tego celu powinno się stosować szybko działające nawozy azotowe, takie jak: saletra amonowo-wapniowa i amonowa, czy RSM. Możemy też stosować nawozy wieloskładnikowe.

Stosując nawożenie pogłówne należy zwrócić uwagę, by nie doprowadzić do poparzenia roślin. Dobrze jest stosować wysiewane rzędowo nawozy granulowane, bądź w przypadku nawozów płynnych - rozlewacze umożliwiające ich rozprowadzenie w międzyrzędziach. Ze względu na szerokie międzyrzędzia, zalecane jest zastosowanie podwójnych rur umieszczających roztwór w bezpośredniej bliskości rzędu kukurydzy. Stężenie stosowanego nawozu płynnego powinno wynoscić w przypadku RSM 28%, a mocznika 6% (może być pobierany przez liście).

Podczas rozsiewania nawozów kukurydza nie powinna przekraczać wysokości 30-35cm, gdyż większe rośliny mogą zostać uszkodzone podczas przejazdów ciągnika, a nawóz trafiający do lejków i kątów liściowych może dokonać ich poparzenia. Ryzyko poparzenia możemy zminimalizować stosując nawożenie podczas suchej pogody.

Nawożenie nawozami granulowanymi możemy przeprowadzić jednorazowo, podczas gdy RSM powinniśmy stosować dwukrotnie. Najpierw w fazie 2-5 liści, a następnie 6-10. Zbyt późno zadana dawka może skutkować opóźnieniem dojrzewania roślin i zbioru ziarna.