Zdolności konkurencyjne zbóż jarych w stosunku do chwastów są zróżnicowane, co powoduje, że występując w ilościach powyżej progów szkodliwości, przyczyniają się one nie tylko bezpośrednio do obniżenia plonu, lecz również do pogarszania jego jakości wskutek porastania i porażenia chorobami ziarna. Ograniczenie ilości środków ochrony roślin - w tym herbicydów aplikowanych w zbożach w obniżonych dawkach, ma uzasadnienie zarówno ekonomiczne, agrotechniczne, jak i ekologiczne, co potwierdzono w niektórych badaniach zarówno w stosunku do gatunków zbóż, jak i ich odmian.

Jednym z elementów integrowanych metod regulacji zachwaszczenia przeciwdziałających zmniejszeniu skuteczności zredukowanych dawek herbicydów w zbożach, ale także w innych gatunkach roślin, są metody łączone mechaniczno-chemiczne z użyciem znacznie obniżonych dawek herbicydów. Zaletą tych metod jest ograniczenie zanieczyszczenia środowiska i produktów roślinnych pozostałościami substancji biologicznie czynnych, a także dość duża skuteczność chwastobójcza, przy mniejszych kosztach chemicznego odchwaszczania.

Na polach doświadczalnych Katedry Produkcji Roślinnej Uniwersytetu Rzeszowskiego w Rzeszowie przeprowadzono ścisłe doświadczenie polowe nad przydatnością różnych sposobów pielęgnacji, w tym metody mechaniczno-chemicznej, w której aplikację połowy dawki herbicydu poprzedzono bronowaniem zasiewów pszenicy. Testowano dwie odmiany pszenicy jarej: Parabola i Monsun (tab. 1.).

 

Herbicyd stosowano w fazie krzewienia zboża (BBCH 21-22). Dwukrotne bronowanie zasiewów pszenicy jarej wykonano w fazie szpilkowania (BBCH 10- 11) oraz w fazie 3-4 liści (BBCH 13-14). Efekt działania badanych sposobów regulacji zachwaszczenia oceniano, wyrażając w procentach masę zniszczonych chwastów w stosunku do kontroli, na której nie stosowano zabiegów odchwaszczających.

Flora gatunków chwastów w zasiewach obu uprawianych odmian pszenicy była podobna i cechowała się jednakową różnorodnością gatunkową. W prowadzonych przez trzy lata obserwacjach stwierdzono obecność 17 gatunków chwastów. Gatunki krótkotrwałe reprezentowane były przez komosę białą, gwiazdnicę pospolitą, fiołek polny i przytulię czepną. Na wszystkich obiektach doświadczenia dominującym gatunkiem była komosa biała, której udział w ogólnej liczbie chwastów wynosił od 22 do 35 proc. Jest to więc gatunek podobnie jak gwiazdnica pospolita i fiołek polny, licznie reprezentowany w odmianach pszenicy jarej. Wśród gatunków wieloletnich najczęściej występował ostrożeń polny, ale też powój polny.