Ploniarka zbożówka pierwszego, zimowego pokolenia pojawia się na przełomie kwietnia i maja, nalatuje na młode rośliny kukurydzy, kiedy mają przeważnie wykształcone dwa liście. Ploniarka zbożówka – Oscinella frit to mała, błyszcząca, czarna muchówka, wielkości 2 mm.

W fazie trzeciego liścia w roślinie żerują larwy najchętniej w jej najmłodszych częściach, w zawiązkach liści. Młode listki, które zostały zaatakowane przez ploniarkę zbożówkę są zwinięte, zbite. Taki listek na skutek trudności z rozwieraniem może ulegać rozerwaniu i pękaniu. Na skutek uszkodzeń obserwuje się też skrócenie i zdeformowanie liści. Najczęściej widoczne są przejaśnienia – przeżery pod skórką, biegnące wzdłuż nerwów liścia, a najsilniej atakowany jest piąty liść. Jeśli liście są w znacznym stopniu uszkodzone taka roślina gorzej się rozwija: wzrost jest wyhamowany, występuje ograniczone związywanie kolb i mniejsze ich zaziarnienie.

Do najbardziej zagrażających uprawom kukurydzy zalicza się uszkodzenia stożka wzrostu pędu, które powodują larwy ploniarki zbożówki. Są przyczyną karłowacenia pędu głównego, przez co tworzą się boczne odrosty. Jeśli stożek wzrostu jest całkowicie zniszczony, wówczas taka roślina wypada z uprawy

Przeciwko ploniarce zbożówce zastosować można insektycyd. Na plantacjach szczególnie zagrożonych zaleca się opryskania roślin rozwijających 2-3 liście preparatem Proteus 110 OD w dawce 0,5 l/ha.