Dotychczasowe warunki pogodowe nie sprzyjały wegetacji kukurydzy. Zimna wiosna spowodowała, że rośliny rozwijały się powoli, cierpiały na niedobór wielu składników pokarmowych, których nie mogły w takich warunkach pobrać. Często zostały również uszkodzone przez herbicydy lub szkodniki.

Kukurydza w wielu przypadkach nie wykształciła obfitej masy wegetatywnej. Nie mogła tego już nadrobić później, gdy przyszły wreszcie wysokie temperatury, ze względu między innymi na to, że jednocześnie w dużej części kraju nastał okres posuszny.

W wielu rejonach zwłaszcza na słabszych glebach rośliny przybrały kolor szarozielony, a liście zwijały się, nawet do średnicy ołówka. W skrajnych przypadkach susza w kukurydzy może powodować zamieranie liści, najpierw dolnych, a następnie tych z wyższych partii rośliny.

Niekorzystny przebieg temperaturowy oraz rozkład opadów z pewnością odbije się również na końcowym plonie kukurydzy zbieranej na ziarno. Deficyt wody bowiem w okresie wiechowania i kwitnienia ma znaczący wpływ na wielkość wykształcenia kolb przez roślinę i na jej uziarnienie.

.