Rachunek opłacalności uprawy pszenicy ozimej w 2007 r. jest symulacją powstałą na podstawie danych rzeczywistych pochodzących z indywidualnych gospodarstw rolnych, które w 2006 r. uprawiały pszenicę ozimą. Gospodarstwa wybrane do badań były większe i silniejsze ekonomicznie niż średnie gospodarstwo indywidualne w kraju. Nie należy więc ich wyników bezpośrednio utożsamiać z osiągnięciami przeciętnego polskiego gospodarstwa rolnego. Na tej podstawie można jednak określić zmiany produkcyjno-ekonomicznych efektów uprawy pszenicy ozimej w Polsce.

W 2007 r. plony większości zbóż, w tym pszenicy ozimej, były znacznie wyższe niż rok wcześniej. Eksperci Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej oceniają, że w badanych gospodarstwach średni plon pszenicy wynosił w ubiegłym roku prawie 5,4 t z hektara i był o 20 proc. wyższy niż w roku 2006 r.

Średnia cena sprzedaży ziarna pszenicy w badanych gospodarstwach wyniosła w ubiegłym roku prawie 760 zł za tonę, a w roku 2006 r. – 490  zł. Oznacza to, że w 2007 r. za tonę pszenicy płacono o ponad połowę więcej. W efekcie w badanej grupie gospodarstw wartość produkcji ogółem z 1 ha uprawy pszenicy ozimej wynosiła w ubiegłym roku 4076 zł i wzrosła o 87 proc. w odniesieniu do 2006 r. Wzrosły również (o 8 proc.) bezpośrednie koszty uprawy tego zboża (na przykład koszty materiału siewnego, nawozów mineralnych). Jednakże wartość produkcji była na tyle wysoka, że w pełni pokryła wzrost kosztów oraz pozwoliła na uzyskanie 2,4-krotnie wyższej niż rok wcześniej nadwyżki bezpośredniej bez dopłat. Przeprowadzony rachunek wykazał ponadto, że w porównaniu z 2006 r. zwiększyły się również koszty pośrednie ogółem (o 6 proc.), a zmniejszyły dopłaty  (także o 6 proc.). Nie przeszkodziło to jednak rolnikom w uzyskaniu z hektara uprawy tego zboża  dochodu na poziomie 2480 zł, czyli 3,4-krotnie wyższego niż rok wcześniej.