Obsada kłosów na jednostce powierzchni musi być dostosowana do warunków glebowych i odmiany. Jedynym sposobem na osiągnięcie tego celu jest korekta ilości wysiewu.

GĘŚCIEJ NIE ZAWSZE ZNACZY WIĘCEJ
Wyższa liczba kłosów na m2 zapewnia przeważnie wyższy plon ziarna. Jednak zbyt duże zagęszczenie łanu pędami produkcyjnymi, może prowadzić do nasilenia chorób i wylegania łanu. Powoduje również, wzajemne zacienianie się liści ograniczając ilość światła przypadającego na jednostkę powierzchni, w wyniku czego obserwuje się zmniejszenie liczby kłosów w kłosie. Wzajemne zacienienie się liści w okresie kłoszenia w przypadku zbyt dużej obsady roślin na jednostce, może również wpływać na zmniejszenie liczby płodnych kwiatków w kłosie. Dlatego też w dążeniu do uzyskania dobrej jakości ziarna nie należy siać zbyt gęsto. Określając normę wysiewu ziarna można stosować się do zasady „tak dużo, jak to jest konieczne i tak mało, jak to jest możliwe".

Spośród zbóż jarych, ze względu na silne krzewienie się i słabą odporność na wyleganie, rzadszego wysiewu wymaga jęczmień. Generalnie gęściej należy wysiewać odmiany słabiej krzewiące się, o mniejszych wymaganiach świetlnych i bardziej odporne na wyleganie i choroby.

Zamierzoną obsadę roślin można uzyskać tylko przy wysiewie nasion o wysokiej wartości użytkowej, gdyż decyduje ona o pełnych i wyrównanych wschodach, oraz o prawidłowym wzroście i rozwoju roślin. Nasiona przeznaczone do siewu powinna charakteryzować czystość powyżej 98 proc., dobre wykształcenie (masa 1000 ziaren pszenicy, jęczmienia i pszenżyta powinna wynosić powyżej 40g, owsa - 30g), dobrą zdrowotność, oraz zdolność kiełkowania powyżej 95 proc.

Z uwagi na to, że każda partia materiału siewnego charakteryzuje się na ogół odmiennymi parametrami, a zwłaszcza masą 1000 ziaren (MTZ) oraz zdolnością kiełkowania, ilość wysiewu należy każdorazowo wyliczyć wg następującego wzoru:


                                            gęstość siewu (szt. ziaren/ha) x MTZ(g) x 100
Ilość wysiewu w kg/ha = ----------------------------
                                            czystość ziarna x zdolność kiełkowania