IOR PIB w Poznaniu sygnalizuje, że w wielu uprawach notuje się liczne występowanie rolnic i pędraków. Szkodniki te są polifagami czyli mogą zerować na wielu roślinach uprawnych i wyrządzać poważne szkody. Wygryzają dziury w okopowych (głównie ziemniakach), podgryzają siewki ozimin, podgryzają korzenie oraz pędy wieloletnich roślin. Zakres szkodliwości oraz uszkadzanych roślin jest naprawdę duży.

Rozwój pędraków w naszych warunkach trwa cztery lata i w tym okresie odżywią się podziemnymi częściami roślin. Najbardziej żarłoczne są w drugim i trzecim roku życia. Uproszczenia w uprawie powodują wzrost populacji tego szkodnika glebowego. Próg szkodliwości dla pędraków wynosi 3-6 larw na 1 m2.

Rolnice natomiast są to gąsienice różnych gatunków motyli z rodziny sówkowatych. Dochodzą one do 5cm długości, o zmiennym zabarwieniu; przeważnie ciemnooliwkowe lub szare. Dotknięte zwijają się w kłębek. Aktywne są najczęściej w nocy. Młode gąsienice żerują na nadziemnych częściach roślin, starsze kryją się w glebie i uszkadzają kiełkujące ziarno lub wychodzą w nocy na powierzchnie i podgryzają rośliny u nasady. Siewki mogą być zjadane w całości. Progiem szkodliwości jest występowanie 6-8 gąsienic na 1 m2.

Niestety nie ma przeciw tej grupie szkodników dostępnych środków doglebowych, pozostają jedynie metody niechemiczne. Do zwalczania rolnic należy podejść kompleksowo. Staranna uprawa gleby ogranicza ilość szkodników. Najbardziej efektywna jest głęboka orka, która wydobywa na powierzchnię gleby przygotowane do zimowania gąsienice i stadia zimujące innych szkodników, które z jednej strony giną wskutek mechanicznych uszkodzeń, a z drugiej strony padają łupem drapieżców, m.in. ptaków.

Dość liczne w tym roku wystąpienie szkodników glebowych to między innymi efekt łagodnej zimy, która naturalnie nie zredukowała ich populacji. Wpływ na to miała również wysoka temperatura panująca w późniejszym okresie, zwłaszcza w lipcu.