Zdolność kiełkowania ziarna można sprawdzić w bardzo prosty sposób domowym sposobem. Do tego celu potrzebujemy kilka kawałków ligniny, bibuły, kilka warstw chusteczek higienicznych lub innego chłonnego materiału, które należy zwilżyć wodą i wyłożyć na plastikowej lub szklanej podstawce.

Na tak przygotowanym kiełkowniku pęsetą układamy 100 ziarniaków (łatwiej później liczyć), najlepiej 10 rzędów po 10 ziarniaków. Następnie przykrywamy je drugim zwilżonym kawałkiem. Należy dbać by materiał był ciągle wilgotny. Po około tygodniu możemy przystąpić do liczenia.

Gdy chcemy zbadać większą partię nasion wówczas albo wykonujemy kilka takich analogicznych prób (im więcej, tym wynik będzie bardziej miarodajny) i wyniki uśredniamy, albo robimy jedną, dużą a wyniki obliczamy w prosty sposób:

zdolność kiełkowania = (liczba nasion, które wykiełkowały/ogólna liczba nasion) x 100%.

Materiał siewny zdatny do siewu powinien kiełkować co najmniej w 90%, a więc jeżeli w każdej próbie skiełkowało 90 ziaren, uznaje się je za nadające się do siewu. Siewki zdeformowane i słabo wykształcone należy traktować jako te, które w ogóle nie wykiełkowały.

Wcześniej jednak warto sprawdzić jeszcze jakość materiału. Ziarna z uszkodzoną okrywą, pęknięciami podłużnymi lub uszkodzonymi zarodkami mają zdecydowanie mniejszą wartość siewną. Warto również sprawdzić czy partia przeznaczona do siewu nie jest zbyt mocno zanieczyszczona nasionami chwastów. Jeśli tak przed siewem należy wykonać doczyszczenie ziarna.