Jęczmień jest rośliną ciepłolubną i zwykle jest najpóźniej wysiewany ze wszystkich gatunków zbóż jarych. Nie lubi nadmiaru wilgoci, a tym samym niedoboru powietrza w glebie, stąd właśnie może być wysiewany później. Zwykle wymaga siewu w dobrze ogrzaną glebę, a temperatura poniżej 8ᵒC – zwłaszcza w początkowym okresie – hamuje jego rozwój.

O ile odmiany jęczmienia pastewnego można wysiewać w terminie opóźnionym do 20 kwietnia, to już browarny – niekoniecznie. Ten drugi źle reaguje na opóźnienie terminu. Dlaczego? Konkretnie wpływa to negatywnie na jakość ziarna, bo zwiększa się wówczas zawartość białka (ważny parametr jakościowy).

Dodatkowo jak wynika z metodyki integrowanej ochrony roślin opóźnienie terminu siewu skraca okres wegetacji tego gatunku, co w konsekwencji może przyczynić się do obniżenia wysokości plonu (z powodu mniejszego rozkrzewienia i mniejszej liczby kłosów w łanie).

Podczas wczesnego siewu również należy pamiętać o zagrożeniach, przede wszystkim ze strony chwastów.

Generalnie norma wysiewu dla jęczmienia wynosi dla jęczmienia średnio od 120 do 160 kg/ha (przy średnich warunkach glebowych obsada wynosi wówczas od 250 do 350 roślin na metr kwadratowy). Aby policzyć ilość wysiewu (w kg/ha) należy pamiętać o wzorze, gdzie zalecaną liczbę ziaren (mln szt./ha) trzeba pomnożyć przez masę 1000 ziaren (g), a następnie ten wynik podzielić przez siłę kiełkowania. Ale jęczmień browarny należy siać gęściej (ponad 150 kg/ha, czyli obsada ok. 350 roślin na m2). Zaleca się stosowanie rozstawy rzędów 12 - 15 cm i głębokości wysiewu 3 cm. Przy zwiększonej normie wysiewu można zwężać rozstawę rzędów do 9 - 11 cm.

W ten sposób ogranicza się nadmierne rozkrzewienie, które osłabia wyrównanie ziarna. Warto bowiem podkreślić, że kłosy głównego i pierwszego bocznego pędu zawierają dorodniejsze i „celniejsze” ziarno od tych pędów, które później wyrosły.

Dodatkowo na słabszych stanowiskach (gorsze warunki glebowe, kwaśny odczyn, luźniejszy skład granulometryczny gleby) należy ten gatunek siać gęściej niż te na glebach lepszych. Jest to spowodowane gorszym rozkrzewieniem, które rosną na glebach o mniejszej zasobności w składniki pokarmowe i wodę.

Z drugiej strony zbyt duża gęstość siewu na glebach przepuszczalnych może nie być efektowna w latach suchych, z powodu niedoboru wilgoci. Z badań wynika, że w warunkach kwaśnego pH uaktywnia się toksyczne oddziaływanie jonów glinu, manganu i wanadu na system korzeniowy zbóż. Słabo rozbudowany korzeń powoduje słabsze krzewienie się roślin, co skutkuje niedostateczną liczbą kłosów, stąd lepiej wysiać większą normę wysiewu.

Na glebach żyznych zalecana jest mniejsza obsada roślin, gdyż występuje tam większe krzewienie i szybszy ich wzrost. Przez to rośliny są bardziej narażone na wyleganie, a także porażenie przez choroby (gorsze przewietrzenie).

Podobał się artykuł? Podziel się!