Zboża siane w optymalnym terminie są dobrze rozkrzewione i ruszyły z wiosenną wegetację, która rozpoczęła się w tym roku wcześniej z uwagi na specyficzną zimę, a właściwie jej brak. Na niektórych plantacjach widoczne są oznaki niedoboru azotu. Jęczmień i żyto już jesienią osiągają stan, w którym ustala się ich liczba potencjalnych kłosów. Wiosenne nawożenie dla tych gatunków ma przede wszystkim pokryć potrzeby w czasie intensywnego wzrostu - do stadium liścia flagowego. Tam, gdzie nie podano jeszcze pierwszej dawki nawożenia azotem nie powinno dłużej zwlekać się z zabiegiem. Niektóre plantacje wskazują braki fosforu, szczególnie widoczne jest to na życie, które wcześnie po zimie, bo już przy 2°C rozpoczynają wegetację. Rośliny startując w takich temperaturach mają zazwyczaj przejściowe oznaki niedoboru tego składnika z uwagi na to że pobierają wówczas mniej fosforu. Temperatury hamują jego pobieranie i ograniczone jest tempo mineralizacji fosforu organicznego.

Rośliny atakowane są przez choroby grzybowe. Na liściach jęczmienia widoczne są oznaki ataku patogenów chorobotwórczych: plamistości siatkowej, mączniaka, rdzy, na życie mączniaka. W niektórych miejscach porażenia można zaobserwować czarne owocniki grzyba. Wprawdzie najstarsze liście, najbardziej porażone odpadną, ale niezależnie od tego oprysk przeciwko sprawcom chorób jest konieczny. Chociażby dlatego że mączniak nie jest tylko chorobą podstawy źdźbła, a plamistość siatkowa uszkadza jęczmień we wszystkich fazach rozwoju rośliny. Ponadto martwe liście stanowią doskonałe źródło infekcji dla patogenów chorobotwórczych.

Do wczesnowiosennego zabiegu w zbożach można wykorzystać kilka substancji aktywnych, nieco mniej zależnych od temperatur. Dolną granicę temperatury stosowania, która wynosi 5°C wskazać można dla morfolin (s.a. fenpropidyna, fenpropimorf), s.a. fenpropidyna w mieszaninie z propikonazolem w jęczmieniu ozimym zadziała się m.in. przeciwko mączniakowi prawdziwemu, plamistości siatkowej, rdzy. Dolna granica temperatury stosowania 5°C jest dla imidazoli (s.a. prochloraz) i quinozololiny (s.a. proquinazid), z obu grup substancje aktywne zaaplikowane łącznie w mieszaninie trzyskładnikowej z tebukonazolem w uprawach żyta ozimego są stosowane przeciwko mączniakowi prawdziwemu, rdzy brunatnej. Ketoaminy (s.a. spiroksamina) stosuje się do ochrony jęczmienia ozimego przed mączniakiem prawdziwym, rdzą, plamistość siatkową aplikując gotowe mieszaniny spiroksaminy z protiokonazolem, bądź tebukonazolem i protiokonazolem. Choroby zwalcza także spiroksamina z tebukonazolem i triadimenolem. W życie gotowa mieszanina: spiroksamina, protiokonazol, biksafen jest stosowana m.in. jako ochrona przed mączniakiem prawdziwym, rdzą brunatną.