Technologia uprawy jęczmienia jarego na cele browarne różni się od technologii jego uprawy na cele pastewne. Pożądaną cechą ziarna pastewnego jest wysoka zawartość białka, odwrotnie jak w wypadku ziarna browarnego, które z kolei powinno charakteryzować się wysoką celnością i wyrównaniem ziarna (nieistotną cechą dla jakości pastewnej). Obie technologie uprawy jęczmienia różnią się doborem odmian i zalecanym poziomem nawożenia azotem. Uprawa jęczmienia browarnego wymaga ponadto większej konsekwencji przy stosowaniu optymalnej gęstości siewu, pełnej ochrony roślin, odpowiedniego zbioru i przechowywania ziarna.

Jakość słodu i ziarna
Wyróżnia się 5 podstawowych parametrów jakościowych słodu składających się na indeks jakości browarnej: ekstraktywność, liczba Kolbacha, stopień odfermentowania, lepkość brzeczki i siła diastatyczna. Natomiast o jakości ziarna decyduje zawartość białka oraz energia kiełkowania. Zawartość białka w ziarnie powinna mieścić się w przedziale od 9,5 do 11,5 proc. s.m. Wpływa ona na niektóre z podstawowych parametrów jakości browarnej. Zależy od wielu czynników: właściwości odmian, warunków glebowych i klimatycznych, nawożenia azotem i terminu siewu.

Energia kiełkowania określa stan fizjologiczny ziarna i jest miarą jego żywotności. Powinna wynosić co najmniej 85 procent. Sprzyja temu dobre wyrównanie ziarna, przy jak największym udziale ziarna celnego, które nie przesiewa się przez sito o średnicy oczek 2,5 mm. Ziarno to powinno być zdrowe i nieuszkodzone. Na energię kiełkowania ziarna wpływają przede wszystkim warunki klimatyczne, następnie czynniki agrotechniczne i w mniejszym stopniu właściwości odmianowe.

Tylko całkowicie dojrzałe ziarno określonej odmiany, pochodzące z podobnych warunków uprawy, o jednakowym zabarwieniu i podobnej masie ziarniaka daje wysokiej klasy słód. Jednorodne i wyrównane jakościowo ziarno równomiernie pochłania wodę przy zamoczeniu, równo kiełkuje i jednakowo przechodzi proces kiełkowania. Wyrównanie ziarna pod względem masy, wielkości i kształtu świadczy, że warunki wegetacyjne jęczmienia były sprzyjające, a jego uprawa zgodna z wymaganiami agrotechnicznymi. W takich warunkach możliwe jest uzyskanie celności ziarna w granicach 85–93 procent. Przy łączeniu mniejszych partii ziarna w jedną dużą partię należy stosować możliwie jednorodny surowiec wyjściowy. Obecność ziaren uszkodzonych przy omłocie lub przez szkodniki znacznie obniża jakość takiej partii. Wzrasta wtedy ryzyko zakażenia ziarna przez mikroflorę. Uszkodzone ziarna szybciej chłoną wodę i kiełkują, przyczyniając się do wytworzenia niejednorodnego słodu. Wysoka masa 1000 ziaren jęczmienia browarnego nie jest pożądana; lepsza jest jej średnia wartość. Dodatnio wpływa na jakość browarną mała zawartość łuski w ziarnie.