Jęczmień ozimy

Autor: M. Ptaszyński

Opis: Jęczmień ozimy

W krajowym rejestrze jęczmienia ozimego wyraźnie dominują odmiany stosunkowo nowe. Niemal połowa obecnie zarejestrowanych odmian została wpisana do krajowego rejestru w ostatnich trzech latach.

Są to głównie odmiany wielorzędowe pastewne, które wniosły istotny postęp przede wszystkim w zakresie plenności, a część z nich także zdrowotności. Dużo mniejszy postęp hodowlany jest w grupie odmian dwurzędowych browarnych (tylko dwie odmiany w rejestrze – Tiffany i Nickela). Odmiany te charakteryzują się podobnym poziomem wartości technologicznej, pod względem plenności zdecydowanie natomiast wyróżnia się odmiana Nickela. Jęczmień ozimy jest zbożem o stosunkowo dobrej krzewistości. W  doświadczeniach COBORU norma wysiewu zależy od kompleksu glebowego. Na glebach kompleksów pszennych wysiewa się 350 ziarn/m kw., na kompleksie żytnim bardzo dobrym – 400 ziarn/m kw., a na kompleksie żytnim słabym – 450 ziarn/m kw., bez różnic dla przedstawianych poniżej odmian zarejestrowanych.

Odmiany opisano na podstawie wyników doświadczeń Centralnego Ośrodka Badania Odmian Roślin Uprawnych w Słupi Wielkiej z lat 2004–2006, prowadzonych na dwóch poziomach agrotechniki – przeciętnym i wysokim (zwiększone o 40 kg N/ha nawożenie azotowe, dolistne preparaty wieloskładnikowe, ochrona przed chorobami i wyleganiem). Charakterystyka odmian zawiera oceny ważniejszych cech rolniczo-użytkowych z przeciętnego poziomu agrotechniki w porównaniu ze średnią dla wszystkich zarejestrowanych odmian jęczmienia ozimego. Opis odmian uszeregowano według roku wpisania do krajowego rejestru, natomiast w tabeli 1 według malejącego plonu ziarna na przeciętnym poziomie agrotechniki. Przy nazwie odmiany, w nawiasie, podano rok wpisania do krajowego rejestru, a na końcu adres hodowcy lub jego pełnomocnika w wypadku odmian zagranicznych.

Jęczmień ozimy