Wcześnie wysiane zboże odwdzięczy się lepszym krzewieniem. Zasobność gleb w wodę po zimie i ostatnich opadach pozwoli na lepsze wykorzystanie składników pokarmowych, a dłuży okres dojrzewania do momentu zbioru to większy plon (przy zachowaniu prawidłowego nawożenia i ochrony). Dlatego zboża jare powinno wysiewać się możliwe wcześnie, w kolejności: owies, pszenżyto, pszenica, jęczmień.

O terminie wysiewu decydują panujące warunki, możliwość wjazdu w pole i przeprowadzenie zabiegów uprawowo-siewnych. Przy zbyt dużej wilgotności gleby, zwłaszcza na glebach ciężkich i średnich nie powinno rozpoczynać zabiegów uprawowych.

O terminie siewu decyduje też temperatura. Przy czym ważna jest temperatura gleby, a nie powietrza. Pomiaru dokonuje się na polu, sprawdzając temperaturę gleby na głębokości wysiewu. Jednocześnie zwrócić uwagę trzeba czy w czasie widoczne są tendencje wzrostu temperatury powietrza, wówczas do siewu przystąpić można nawet, przy temperaturze gleby 2°C. Proces kiełkowania ziarna zachodzi już przy 2-3°C, ale jest jeszcze powolny, szybkie tępo kiełkowania obserwuje się przy temperaturze gleby 5-6°C.

Nie należy obawiać się ewentualnych, krótkotrwałych przymrozków. Nawet, jeśli wystąpią to wcześniej ogrzana gleba nie przemarznie (w ciągu 1-3 nocy) do głębokości umieszczonych w niej ziaren. Odsłonięta gleba, w czasie gdy jest nastawiona na działanie promieni słonecznych szybko się nagrzewa. Szczególnie gleby lekkie, które szybko obsychają, a proces ten potęgują wiosenne wiatry.

Jęczmień jary na cele browarnicze zdecydowanie powinien być już wysiewany, wierzchnia warstwa gleby przekroczyła 3-4°C (na zachodzie kraju). Opóźnienie terminu siewu jęczmienia jarego na cele browarnicze wpłynie niekorzystnie na zawartość białka w ziarnie, która może przekroczyć zalecaną normę. Siejąc jęczmień w kwietniu zebrany plon może być już wykorzystany tylko na cele pastewne i w opóźnionym terminie trzeba sięgać po odmiany, które zapewnią dobre krzewienie w skróconym okresie dojrzewania.