W latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku na konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (ang. Food and Agriculture Organization of the United Nations, skrót: FAO) przyjęto system cyfrowych oznaczeń grup wczesności zwanych liczbami FAO. System ten dzieli odmiany na 9 klas wczesności, określanych trzema cyframi (klasa 1000190, 200-290...900-990).

Każda cyfra ma swoje znaczenie: pierwsza określa podstawową klasę wczesności, druga grupę wczesności w ramach podstawowej klasy, a trzecia barwę ziarniaka-cyfry parzyste i zero to ziarniaki o zabarwieniu żółtym, a nieparzyste to białe.

W naszym kraju powszechnie wykorzystywany jest dodatkowy, opisowy podział odmian:

  • Do FAO 190 - odmiany bardzo wczesne
  • FAO 200-220 - odmiany wczesne
  • FAO 230-240 - odmiany średnio wczesne
  • FAO 250-290 - odmiany średnio późne
  • FAO 300 i powyżej - odmiany późne

Im odmiana jest wcześniejsza, tym okres wegetacyjny jest krótszy. Odmiany wczesne plonują niżej niż średnio wczesne i średnio późne, ale charakteryzuje je największy udział kolb i gwarantują zebranie ziarna o około10-20 dni wcześniej o wilgotności około 25-30 proc. Mieszańce średnio wczesne dojrzewają o około 11-12 dni, a średnio późne o 23-26 dni później niż wczesne. Mieszańce średnio późne plonują lepiej niż wczesne (o 5-15 proc.), lecz cechują się niższym udziałem kolb i późniejszym terminem dojrzewania niż odmiany wczesne. Najmniejszy udział kolb charakteryzuje odmiany późne, przy czym mają Najwyższy potencjał plonowania. Zachodzi jednak ryzyko powodzenia uprawy na terenach o krótkim okresie wegetacji. Należy pamiętać, że im późniejsza i wyższa odmiana, tym rzadziej powinna być siana.

Podobał się artykuł? Podziel się!