W Unii Europejskiej uprawa roślin modyfikowanych genetycznie powinna być rozumiana jako uprawa kukurydzy MON 810 zawierającej gen Bt. Dzięki zastosowaniu inżynierii genetycznej, do kukurydzy został wprowadzony gen pochodzący z powszechnie występującej bakterii glebowej, Bacillus thuringensis.

Gen Bt odpowiada za produkcję, toksycznego dla larw omacnicy prosowianki (Ostrinia nubilalis), białka Cry1A(b). Białko to jest uznawane za nieszkodliwe dla innych organizmów, poza gąsienicami motyli - omacnicy i sezami, w tym także dla zwierząt i ludzi.

850 mln strat

Kukurydza MON 810 stanowi jedną z metod walki z bardzo groźnym szkodnikiem - omacnicą prosowianką.

Szkodnik ten coraz powszechniej występuje w uprawach kukurydzy na terenie całego kraju. Największe szkody powoduje żerowanie gąsienic. Wygryzając korytarze w łodydze oraz w kolbie i ziarnie, powodują wyleganie uszkodzonych roślin i spadek plonu ziarna.

Największe nasilenie omacnicy występuje w Polsce Południowej. Według wyliczeń szacunkowych IOR, omacnica powoduje średnie straty na poziomie 20 proc. w skali kraju. Według wyliczeń autorów, straty spowodowane przez omacnicę prosowiankę w 2012 roku, tylko w uprawach kukurydzy na ziarno, mogły osiągnąć gigantyczną kwotę ok. 850 mln złotych. Należy również dodać, iż uszkodzone kolby pochodzące z terenów objętych żerowaniem omacnicy prosowianki są bardziej podatne na kolonizację przez patogenne grzyby z rodzaju Fusarium. Grzyby te są odpowiedzialne za produkcję, szkodliwych dla zdrowia ludzi i zwierząt, związków - mikotoksyn. Ziarno kukurydzy zawierające ilości mikotoksyn powyżej ustalonych limitów, nie jest dopuszczane do obrotu na cele spożywcze i paszowe.

Istnieją dwie główne grupy metod zwalczania omacnicy prosowianki: metody konwencjonalne (chemiczne, agrotechniczne) oraz niekonwencjonalne.

Chemiczna ochrona kukurydzy przed omacnicą jest niezwykle trudna do zastosowania w praktyce, gdyż oprysk należy wykonać, gdy łan kukurydzy osiągnie 2-2,5m wysokości. Zastosowanie zabiegów chemicznych jest więc trudne technicznie (brak specjalistycznych opryskiwaczy) oraz kosztowne.

W celu ograniczenia występowania omacnicy prosowianki można również stosować właściwe procedury agrotechniczne, szczególny nacisk kładąc na staranne rozdrobnienie oraz przyoranie resztek pożniwnych. Ogranicza to przezimowanie gąsienic, które zimują w łodygach.