Siew punktowy wniósł w uprawę kukurydzy dużą oszczędność drogiego materiału siewnego i i większą precyzję umieszczenia ziaren w glebie. Standardowo wykonywany jest w szerokości międzyrzędzi wynoszącej około 75 cm. Przez ziarna położone w kolejnych rzędach możemy przeprowadzić linię prostą. Stał się on standardowym rozwiązaniem stosowanym w gospodarstwach uprawiających kukurydzę.

Ciekawym wariantem w siewie kukurydzy w celu produkcji kiszonki wydaje się tzw. "magiczny trójkąt". Opcja ta jest połączeniem systemu wąskiego rozstawu rzędów i jednoczesnego przesunięcia roślin względem siebie w sąsiadujących rzędach. Dwa kolejne nasiona w rzędzie i jedno znajdujące się w sąsiadującym stanowią wierzchołki trójkąta równoramiennego. Tak więc planując obsadę około 10 roślin na 1 m2 odległości między rzędami mogą wynosić 29,4 cm, między kolejnymi roślinami w rzędzie 34 cm, a przesunięcie roślin w sąsiadującym rzędzie o połowę. Ten rodzaj wysiewu pozwala na bardziej równomierne rozmieszczenie roślin na polu przy jednoczesnym zachowaniu tej samej normy wysiewu, co w przypadku szerokiego rozstawu rzędów.

Posiada on wiele zalet. Badania potwierdzają, że jego zastosowanie niesie ze sobą około 10% zwyżkę plonów. Stwarzając roślinom optymalną przestrzeń życiową na polu zyskujemy mniejszą konkurencję o składniki pokarmowe, wodę i światło. Zmniejsza się erozja gleby i utrata wilgoci. Równomiernie rozmieszczone na polu rośliny uzyskują wcześniejsze zwarcie łanu i zacieniając glebę ograniczają także rozwój chwastów.