Larwy skrzypionek, wyjadając miękisz liści, mogą zmniejszyć powierzchnię asymilacyjną liścia flagowego i podflagowego o 50 proc., a w skrajnych przypadkach (masowe występowanie i brak zwalczania) nawet o 80 proc. Tak poważne uszkodzenia górnych liści będących jednym z podstawowych elementów morfologicznych uczestniczących w wypełnieniu ziarniaków materiałami zapasowymi bardzo silnie oddziałuje na plon. Przy masowym pojawie skrzypionek straty mogą wynosić ponad 30 proc.

W Polsce występują dwa gatunki tego szkodnika - skrzypionka zbożowa (Oulema melanopa) i skrzypionka błękitek (Oulema cyanella). Jeszcze kilkanaście lat temu nasilenie ich występowania było niewielkie, przez co nie powodowały szkód o znaczeniu gospodarczym. Ich liczebność gwałtownie wzrosła dopiero w ostatniej dekadzie. Z całą pewnością ma to związek z ogromnym wysyceniem płodozmianów roślinami zbożowymi, które niejednokrotnie są uprawiane po sobie przez kilka lat. Z obserwacji Instytutu Ochrony Roślin wynika, że wzrost populacji tych szkodników dotyczy całej Polski. Są natomiast różnice w rozmieszczeniu gatunkowym. W województwach południowo-wschodnich przeważa skrzypionka błękitek. Na pozostałym obszarze kraju dominuje skrzypionka zbożowa.

Zasadnicze różnice między tymi gatunkami dotyczą wielkości owadów dorosłych, ich barwy oraz miejsca przepoczwarczenia się larw. Chrząszcze skrzypionki zbożowej dorastają do 5-6 mm długości. Pokrywy skrzydeł są barwy niebiesko-zielonej z metalicznym połyskiem. Przedplecze i nogi mają pomarańczowe, a stopy czarne. Larwy przepoczwarczają się w glebie.

Chrząszcze skrzypionki błękitek są nieco mniejsze. Osiągają 4-5 mm długości. Pokrywy skrzydeł są koloru granatowego, natomiast przedplecze i całe nogi - czarne. W odróżnieniu od poprzedniego gatunku larwy przepoczwarczają się nad ziemią, w piankowatych kokonach na różnych częściach roślin - liściach, kłosach, dokłosiu lub źdźble.

Chrząszcze obu gatunków zimują w ściółce na miedzach, śródpolnych kępach krzewów, na brzegach lasów. W trzeciej dekadzie kwietnia, gdy średnia temperatura powietrza przez 2-3 dni przekracza 9oC, opuszczają miejsca zimowania i podejmują żerowanie na liściach zbóż i traw. W pierwszej dekadzie maja kopulują i od połowy tego miesiąca do połowy czerwca samice składają jaja pojedynczo lub w złożach po 2-3 sztuki na najmłodszych liściach zbóż. Gdy mają możliwość, wybierają łany gęste, a tym samym bogato ulistnione, gwarantujące larwom dostatek pożywienia.