Aktualnie uprawiane odmiany pszenicy ozimej charakteryzują się wysoką produktywnością, jednak ze względu na dość słaby system korzeniowy mają wyższe wymagania glebowe, wodne i pokarmowe. Prawidłowe zaopatrzenie pszenicy ozimej w składniki pokarmowe jesienią, szczególnie w fosfor i potas, zwiększa krzewienie roślin i rozwój systemu korzeniowego. Nawożenie fosforem i potasem należy przeprowadzić jesienią w dawce 40-90 kg P205/ha oraz 80-140 kg K2O, zależnie od zasobności gleby w te składniki. Tak odżywione rośliny odznaczają się lepszą zimotrwałością, co skutkuje wyższą efektywnością wiosennego nawożenia azotem, a w konsekwencji większym plonem ziarna. Całkowita dawka azotu pod pszenicę ozimą wynosi 90-150 k g N/ha i zależy przede wszystkim od stanowiska. Jesienią, przedsiewnie stosuje się 20-30 kg N/ha najczęściej w nawozach wieloskładnikowych.

Niekorzystna relacja cen środków produkcji, zwłaszcza nawozów mineralnych w stosunku do produktów rolniczych, oraz znaczne ograniczenie pogłowia zwierząt inwentarskich i co za tym idzie - zmniejszona produkcja nawozów naturalnych, zmuszają rolników do poszukiwania nowych i tańszych źródeł składników pokarmowych. Szansę taką stwarza wykorzystanie niekonwencjonalnych nawozów organicznych będących ubocznymi produktami działalności człowieka, do których zaliczamy mączki zwierzęce.

Mączki mięsno-kostne (MMK) są powietrznie suche (92-97 proc. s.m.), zasobne w substancję organiczną (50-80 proc.), azot ogólny (4-9 proc. N), fosfor (7-20 proc. P2O5) i wapń (10-20 proc. CaO). Znacznie mniej zawierają potasu (0,3-1 proc. K2O) i magnezu (0,3-0,8 proc. MgO). Dość duża zmienność składu chemicznego wynika m.in. z technologii przetwarzania i przechowywania odpadów w zakładach utylizacyjnych, oraz od materiału wyjściowego, czyli gatunku zwierząt.

Zawartość metali ciężkich, tj.: kadmu, chromu, ołowiu, rtęci, niklu jest śladowa i nie zagraża środowisku, a niewielka ilość mikroelementów niezbędnych dla roślin (boru, miedzi, cynku i manganu) poprawia ich bilans w glebie. W porównaniu z obornikiem MMK zawierają w suchej masie więcej: azotu (blisko 4-krotnie), fosforu (10-krotnie), oraz wapnia (8-krotnie). Natomiast są uboższe w potas i magnez, których zawierają odpowiednio ponad 4-krotnie i prawie 2-krotnie mniej. Tona mączki mięsno-kostnej stanowi średnią równowartość 5 t obornika.