Instytut Ochrony Roślin w Poznaniu kolejny rok stwierdza masowe występowanie łokasia garbatka na zbożach ozimych uprawianych w woj. opolskim, dolnośląskim i wielkopolskim. Za główne przyczyny wzrostu liczebności tego szkodnika uznaje uprawę zbóż po sobie i uproszczoną uprawę gleby. Łokaś garbatek atakuje wszystkie gatunki zbóż, przede wszystkim oziminy. Często też zeruje na trawach, zarówno pastewnych jaki formach dzikich. Obserwowane są też uszkodzenia wschodzącej kukurydzy uprawianej po zbożach.

Łokaś garbatek to krępej budowy chrząszcz długości ok. 1,5 cm, barwy czarnej z matowym połyskiem. Pokrywy żeberkowane, gładkie Jedynie czułki i odnóża mogą być ciemno-brązowe. Larwy osiągają długość do 2,5 cm, zaopatrzone są w trzy pary nóg. Głowa jest charakterystycznie spłaszczona, ciemna. Reszta ciała jest jasnożółta z dużymi czarnymi płytkami grzbietowymi.

Od czerwca do września samice składają 80–100 jaj w szczeliny ziemi. Po ok.2 tygodniach wylęgają się larwy, aktywnie poszukujące młodych roślin. Po odnalezieniu odpowiedniego miejsca drążą w glebie pionowe chodniki do 30 cm głębokości. W nich kryją się za dnia. O zmroku wychodzą z ukrycia i żerują na trawach i zbożach, wyjadając z liści tkankę miękiszową. Powstaje wówczas charakterystyczny obraz żerowania – postrzępione liście. Niekiedy poszczególne liście wciągane są do norek. Larwy zimują w glebie i wiosną kontynuują żerowanie, - również na zbożach

jarych. W maju zaczynają się przepoczwarczać. Dorosłe owady pojawiają się w czerwcu i lipcu. Podobnie jak larwy, prowadzą nocny tryb życia. Żerują na kłosach traw i zbóż (rzadko na owsie), odżywiając się miękkim ziarnem. Efektem tych uszkodzeń jest szczerbatość kłosów. Jeden chrząszcz może w ciągu nocy wyjeść ziarno nawet z całego kłosa.

Aktualnie nie ma zarejestrowanych insektycydów do zwalczania tego szkodnika, nie mniej środki wykorzystywane przeciwko rolnicom, są skuteczne (częściowo) przeciwko łokasiowi. W ograniczaniu szkodnika skuteczne są metody agrotechniczne. Bezpośrednio po żniwach zbóż trzeba wykonać uprawę ściernisk. Należy też przestrzegać zasad zmianowania, oraz unikać uproszczeń agrotechnicznych.

Progi szkodliwości:

·         zboża ozime – jesienią po wschodach, 1–2 larwy lub 4 uszkodzone rośliny na 1 m2;

·         zboża jare – na początku wegetacji 3–5 larw, lub 8–10 uszkodzonych roślin na 1 m2.

Podobał się artykuł? Podziel się!