Owies jest bardziej tolerancyjny na gorsze warunki glebowe oraz zakwaszenie gleby, zaś jęczmień na opóźnienie terminu siewu oraz na suszę. Pszenica nie jest tolerancyjna na wyżej wymienione czynniki, ale odznacza się lepszą jakością paszową ziarna (wyższa zawartość białka, większa wartość energetyczna).

Dobór gatunków
Ważną zaletą mieszanek międzygatunkowych zbóż jest ich znaczna odporność na porażenie przez choroby. Mieszanki charakteryzują się ponadto większą odpornością na zachwaszczenie, na wyleganie roślin, a także są słabiej porażane przez szkodniki w porównaniu z komponentami w siewach czystych. Najpopularniejsza w naszym kraju jest mieszanka jęczmienia z owsem,  uprawiana na glebach lekkich. Na glebach nieco lepszych wysiewa się mieszankę 3-składnikową: jęczmienia z owsem i pszenicą lub rzadziej mieszankę pszenicy z owsem. Na glebach dobrych można uprawiać mieszankę 3-składnikową (jęczmień + owies + pszenica). Uprawa mieszanki owsa z pszenżytem jarym może być ryzykowna, ze względu na późne dojrzewanie pszenżyta i dużą podatność owsa na osypywanie ziarna.

skład mieszanek zalecanych do uprawy

Autor: M. Ptaszyński

Opis: skład mieszanek zalecanych do uprawy

Mieszanki są tolerancyjne na uprawę po gorszych przedplonach i są na ogół wysiewane po zbożach. W płodozmianach z dużym udziałem zbóż (ponad 60 proc.) spotyka się często monokulturę mieszanek.

 Dobór odmian
Dobór właściwych odmian jest ważnym, beznakładowym czynnikiem decydującym o wysokim plonowaniu mieszanek zbóż jarych. Do mieszanek przeznaczonych do uprawy na glebach lekkich najbardziej odpowiednimi odmianami jęczmienia i pszenicy są te, które charakteryzują się większą tolerancyjnością na gorsze warunki glebowe. Korzystną cechą odmian jęczmienia jest ich późniejsze (na tle innych zbóż) dojrzewanie; wczesne zaś dojrzewanie odmian pszenicy i owsa. Dążąc do uzyskania jak najlepszej architektury łanu mieszanek, powinno się uwzględnić odmiany jęczmienia o dużej wysokości roślin, a o niskiej w przypadku owsa i pszenicy. Jęczmień jest bowiem z reguły niższy od owsa i pszenicy. Ważny jest potencjalny plon ziarna i zawartość białka w ziarnie odmian. Na podstawie tych kryteriów wydzielono odmiany najodpowiedniejsze do uprawy w mieszankach (tabela).