CYNK odgrywa ważna rolę w przemianie materii, jak również bierze udział w syntezie białek i różnych procesach enzymatycznych, bo jest aktywatorem i składnikiem niektórych enzymów. Przy braku cynku zmniejsza się w roślinach zawartość białka. Z roślin rolniczych na niedobór tego mikroelementu szczególnie wrażliwa jest kukurydza. 

MANGAN bierze udział w procesie fotosyntezy, pobierania i asymilacji wielu składników pokarmowych, syntezie białek. Działa jako regulator stężenia hormonów w roślinie. Zapobiega także nadmiernemu nagromadzaniu się azotanów w roślinie i zwiększa zawartość witaminy C. Na niedobór manganu najbardziej wrażliwe są zboża, szczególnie owies oraz buraki, ziemniaki i rośliny strączkowe. U buraków niedobór manganu powoduje zahamowanie wzrostu, zakłócenia w tworzeniu białek i gromadzeniu węglowodanów, obniżenie zdrowotności roślin. Dobre zaopatrzenie roślin w mangan wpływa na wzrost liści i jakość plonu oraz wzrost wartości technologicznej korzeni.

MIEDŹ odgrywa bardzo ważną rolę w przemianach biochemicznych, przede wszystkim w powstawaniu białek. Jest składnikiem lub aktywatorem enzymów, które biorą udział w transpiracji lub transporcie elektronów. Najwięcej miedzi, bo do 70 proc., znajduje się w chloroplastach. Niedobory miedzi prowadzą do zaburzeń w przemianie energii świetlnej w chemiczną, czyli zmniejszenia intensywności fotosyntezy i aktywności fotosyntetycznej całych roślin. Prowadzi to do ograniczenia przyrostu suchej masy roślin.

Miedź wpływa korzystnie na syntezę białek w roślinie, hamując równocześnie proces ich rozkładu. Natomiast przy braku miedzi zwiększa się udział rozpuszczalnych frakcji związków azotowych na niekorzyść białek. Miedź spełnia ważną rolę w tworzeniu ligniny, co ma duże znaczenie w procesie stabilizacji i drewnienia ścian komórkowych. Bierze też udział w przemianach związków żelaza w roślinie i wpływa na rozwój brodawek korzeniowych u roślin motylkowych. Dostatek miedzi poprawia zdrowotność roślin i jakość siewną nasion. Na brak miedzi szczególnie wrażliwe są zboża, które w takich warunkach słabo wykształcają ziarno. Szczególnie duże zapotrzebowanie na miedź u zbóż występuje w okresie ich intensywnego wzrostu, czyli od fazy strzelania w źdźbło do fazy kłoszenia.