Dolistne dokarmianie roślin mocznikiem traktowane jest na ogół jako uzupełnienie nawożenia podstawowego. W praktyce po taki sposób nawożenia sięga się w intensywnych technologiach produkcji, przy nastawieniu na wysoką jakość ziarna oraz w przypadku, gdy pobieranie składników pokarmowych jest utrudnione (np. przed spodziewaną suszą).

Mocznik idealnie nadaje się do dokarmiania dolistnego. W odpowiednim stężeniu nie parzy rośliny (w przeciwieństwie do innych związków azotu). Ponadto rozpuszcza substancje woskowe pokrywające powierzchnię liści, co umożliwia łatwiejsze wnikanie do wnętrza azotu i pozostałych składników dodanych do roztworu.

Najczęściej zboża azotem dokarmia się kilkakrotnie w trakcie wegetacji stosując do każdego zabiegu roztwór mocznika w odpowiednim stężeniu:
• na początku krzewienia 18-20 proc.
• pod koniec krzewienia 16-18 proc.
• na początku strzelania w źdźbło 10-12 proc.
• pod koniec strzelania w źdźbło 6-8 proc.
• w okolicach kłoszenia 5-6 proc.
• podczas kwitnienia- nie wolno!
• w fazie dojrzałości mlecznej 4-5 proc.

Warto również tu zaznaczyć, że wchłanianie składników przez liście jest tym większe, im dłużej pozostają one zwilżone stosowanym roztworem. Dlatego najlepsze wyniki uzyskuje się dokarmiając rośliny w czasie pochmurnej pogody lub wcześnie rano albo wieczorem (ale nie podczas silnej rosy).

Z tego powodu, że mocznik zwiększa przepuszczalność kutikuli można go łączyć z innymi składnikami. W praktyce najczęściej mocznik podaje się łącznie z siarczanem magnezu lub innymi mikroelementami, można go także łączyć (ale ostrożnie) z niektórymi pestycydami. 

Należy tu także zaznaczyć, że reakcja rozpuszczania mocznika w wodzie powoduje gwałtowne ochłodzenie roztworu. Trzeba to wziąć pod uwagę podczas przygotowania cieczy roboczej. 

Jak przygotować ciecz roboczą na bazie mocznika?

Ciecz roboczą zawsze przygotowujemy na krótko przed wykonaniem oprysku. Najpierw powinno się odmierzyć określoną ilość mocznika (np. w przypadku roztworu około 10 proc. 10-11 kg mocznika na 100 l wody czy 30-34 kg na 300 l wody). Zbiornik opryskiwacza napełnia się do 2/3 jego objętości wodą i przy uruchomionym mieszadle wsypuje odważony mocznik.

Do tak przygotowanej cieczy możemy dodać np. siarczan magnezu lub nawóz mikroelementowy. Następnie dopełniamy opryskiwacz do pełnej objętości. W przypadku łączenia mocznika z pestycydami, warto zapoznać się z zaleceniami producenta środka ochrony roślin (czy dopuszcza taką ewentualność). Jeśli tak, najpierw na przykład w wiadrze lub innym pojemniku rozpuszczamy preparat i taki roztwór dodajemy do zbiornika. Warto tu zaznaczyć, że w takim przypadku lepiej stosować pestycydy w najmniejszych zalecanych dawkach, ponieważ w połączeniu z mocznikiem działają one silniej.

 

Podobał się artykuł? Podziel się!