W praktyce może się jednak zdarzyć, że wniesione w strefę systemu korzeniowego składniki pokarmowe mogą nie w pełni być dostępne dla roślin. Przyczyną zaburzeń w pobieraniu składników przez korzeń może być niewłaściwy (zbyt niski lub zbyt wysoki) odczyn gleby, przedłużająca się susza, warunki anaerobowe (zbyt wysoka wilgotność), dysproporcje pomiędzy składnikami (antagonizm) w glebie. Również niska temperatura gleby lub zła kondycja systemu korzeniowego (porażenie przez choroby lub szkodniki) może być przyczyną zakłóceń w pobieraniu składników.

W takich przypadkach najprostszym i najskuteczniejszym sposobem dostarczenia roślinie brakujących składników pokarmowych jest bezpośrednie ich podanie przez liście, pędy lub owoce w postaci roztworu soli nawozowej. Główną zaletą dolistnego dokarmiania roślin jest szybkość działania i wysoki stopień wykorzystania wnoszonych składników. Przyjmuje się, iż mikroelementy aplikowane dolistnie są dziesięciokrotnie, a niektóre nawet 30-krotnie lepiej wykorzystane przez rośliny w porównaniu z ich doglebowym stosowaniem. Granicę nawożenia dolistnego określa ograniczona tolerancja roślin na stężenie roztworów stosowanych do dokarmiania, stosunkowo krótkotrwałe działanie (potrzeba wielokrotnej aplikacji) oraz w przypadku makroskładników - ograniczone ilościowo możliwości aplikacji w stosunku do całkowitego zapotrzebowania rośliny. Od kilkunastu lat bardzo dużą popularnością wśród rolników cieszą się profesjonalne nawozy do dokarmiania dolistnego z serii WuxalR.