Zboża jare charakteryzują się krótszym okresem wegetacji niż zboża ozime. Bardzo ważne jest, aby ich siew został przeprowadzony zgodnie z terminami agrotechnicznymi. Dzięki temu będą one mogły wykorzystać wodę, która pozostała po zimie. A jak wiadomo, dużą trudnością w uprawie zbóż jarych jest brak wody w kolejnych etapach rozwoju. Ponadto optymalny termin siewu umożliwia przedłużenie okresu wegetatywnego zbóż, a więc lepszego rozkrzewienia i rozwoju systemu korzeniowego. W tym czasie dochodzi do różnicowania elementów kłosa. Co przekłada się na końcową liczbę kłosów.  

Jęczmień jest gatunkiem o dużych możliwościach krzewienia i tworzenia dodatkowych pędów także w przypadku przemarznięcia wczesną wiosną. Dlatego w środkowo-zachodniej części kraju można go siać w połowie marca, w centralnej Polsce oraz Małopolsce w trzeciej dekadzie marca na Pomorzu środkowym, Warmii, północnym Mazowszu i Podlasiu – na przełomie marca i kwietnia, natomiast na Mazurach i Suwalszczyźnie w pierwszej dekadzie kwietnia. Minimalna temperatura do rozpoczęcia kiełkowania to 1 – 2 st. C znosi przymrozki do 4-5 st C. Jest roślina ciepłolubna, najlepiej wysiewać ją w ogrzaną glebę, nie toleruje nadmiernej wilgoci i braku powietrza. Dlatego też spośród zbóż jarych jęczmień jary najlepiej toleruje opóźnienie terminu siewu, jednak duży plon dają zasiewy możliwie najwcześniejsze. Opóźnienie zmniejsza rozkrzewienie produktywne i liczbę kłosów w łanie. ujemne skutki opóźnień widoczne są na glebach słabszych niż na lepszych. 

Jęczmień jary należy wysiewać w rozstawie rzędów 13 – 15 cm, na głębokości 3cm. Ilość wysiewu w zależności od zasobności gleby i terminu mieści się w przedziale od 110 do 180 kg/ha.

Obsada ziarniaków na powierzchni metra kwadratowego powinna wynieść:

  • odmian o dużych wymaganiach świetlnych 280 – 310 (kompleks pszenny bardzo dobry, pszenny dobry i żytni bardzo dobry), 310 – 340 (pszenny wadliwy i żytni dobry);
  • dla odmian o małych wymaganiach świetlnych 320 – 350 (kompleks pszenny bardzo dobry, pszenny dobry i żytni bardzo dobry), 350 – 370 ((pszenny wadliwy i żytni dobry).