Zagrożenie plantacji przez choroby jest zmienne w latach w zależności od przebiegu pogody, ale również silnie uzależnione od wrażliwości odmianowej i warunków agrotechnicznych. Coraz większy udział zbóż w płodozmianie powoduje zwiększone zagrożenie występowania chorób grzybowych, zarówno pozostających na resztkach pożniwnych, jak i przenoszonych poprzez zakażone ziarno. Bardzo niebezpieczne są fuzariozy, gdyż ich metabolity – mikotoksyny mają ostre działania toksyczne, własności mutagenne, teratogenne, kancerogenne i estrogenne. Mogą powstawać w szerokiej gamie artykułów rolnych i w różnych warunkach. Ze względu na różnorodne efekty toksyczne i odporność na działanie wysokiej temperatury, obecność mikotoksyn w żywności i paszach niesie zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt. Ma to znaczący wpływ na gospodarkę, ponieważ powoduje straty w pogłowiu zwierząt, trudności w prowadzeniu hodowli. Ponadto zgodnie z obowiązującymi uregulowaniami prawnymi środki spożywcze zawierające mikotoksyny nie mogą być przedmiotem obrotu handlowego.

Zanieczyszczenie mikotoksynami żywności i pasz w bardzo wysokim stopniu zależy od warunków środowiska, które umożliwiają wzrost grzybni i powstawanie mikotoksyn. Produkty rolne mogą ulec zanieczyszczeniu w każdym momencie, począwszy od rozwoju rośliny na polu, poprzez zbiór, jak też w trakcie obróbki, przechowywania i transportu gotowego artykułu.

Ze względu na okoliczności występowania, mikotoksyny dzieli się na „polowe”, czyli powstające przed zbiorem oraz „magazynowe”, czyli tworzące się po zbiorze, w warunkach składowania ziarna.
Do mikotoksyn „polowych” należą głównie metabolity Fusarium. W roku 2003 opublikowano raport Komisji Europejskiej SCOOP 2003, w którym podano wyniki badań zawartości mikotoksyn produkowanych przez grzyby z rodzaju Fusarium. Jak wynika z danych Raportu, na około 12 tys. przebadanych próbek artykułów rolno-żywnościowych, aż 57 proc. próbek zawierało deoksyniwalenol (DON). Do często występujących mikotoksyn z tej grupy należą także: fumonizyna B1 (46 proc. próbek pozytywnych na około 4 000 przebadanych) oraz zearalenon (32 proc. na około 5 tys. próbek).

Najczęściej atakowanymi przez te mikotoksyny produktami rolno-żywnościowymi są zboża i przetwory zbożowe, a zwłaszcza kukurydza: 88 proc. próbek kukurydzy skażonych było deoksyniwalenolem (DON), 79 proc. zearalenonem i 66 proc. fumonizyna B1. Zbliżony jest procent skażenia tymi mikotoksynami badanych w ramach SCOOP 2003 próbek pszenicy: fumonizyna B1 – 79 %, DON – 61 proc., i zearalenon – 30 proc.

Te trzy rodzaje mikotoksyn: DON, zearalenon i fumonizyny wytwarzane przez patogeniczne dla zbóż gatunki Fusarium, porażają kłosy i wiechy zbóż oraz kolby kukurydzy we wszystkich strefach klimatycznych. Patogeny te powodują kumulację mikotoksyn w ziarnie porażonych zbóż, a obecność mikotoksyn w żywności i paszach niesie za sobą potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt. Zanieczyszczenie mikotoksynami ziarna zbóż oraz produktów z nich przetworzonych jest jednym z ważnych problemów rolnictwa i bezpieczeństwa żywności. O randze problemu może świadczyć fakt, że w 2006 roku UE wprowadziła ujednolicone normy dla zawartości mikotoksyn fuzaryjnych najczęściej występujących w produktach pochodzenia zbożowego /Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 856/2005 z dnia 6 czerwca 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 466/2001 w odniesieniu do toksyn Fusarium. Dz.U. I. 143/3 z 7.6.2005 i Zalecenie Komisji z dnia 17 sierpnia 2006 r. w sprawie obecności deoksyniwalenolu, zearalenonu, ochratoksyny A, T-2 i HT-2 oraz fumonizyn w produktach przeznaczonych do żywienia zwierząt. Dz.U. I. 229/7 z 23.8.2006 /.

Mikotoksyny wytwarzane przez grzyby z rodzaju Fusarium są następstwem porażenia kłosów w okresie kwitnienia i dojrzewania ziarna. Skutkiem tego są choroby potocznie nazywane fuzariozami, które pojawiają się przez cały okres wegetacji w postaci przed i powschodowych zgorzeli siewek, fuzaryjnej zgorzeli podstawy źdźbła i korzeni, fuzariozy liści oraz fuzariozy kłosów. Udowodniono, że wzrost porażenia kłosa przez Fusarium spp. o 1 proc. może powodować wzrost ilości DON w ziarnie o 0,3 mg/kg.

W Polsce nie ma odmian odpornych na fuzariozę kłosów. Fakt ten powoduje, że epidemie fuzariozy występują co kilka lat. W latach o silnej presji infekcyjnej grzybów z rodzaju Fusarium większość odmian jest porażana przez sprawców choroby i może zawierać mikotoksyny. Aby zapobiec całkowicie albo zredukować zawartość mikotoksyn fuzaryjnych należy zabezpieczyć kłosy przed porażeniem przez sprawców fuzariozy kłosów poprzez stosowanie fungicydów.