W hodowli każdego gatunku rośliny uprawnej plenność jest cechą najważniejszą. Powód jest prozaiczny. Każda wprowadzana nowość musi plonować wyżej od odmian dotychczas uprawianych. Jeśli nie spełnia tego warunku, zwyczajnie nie jest rejestrowana. W rzepaku ozimym spotykamy się z wyjątkiem, do uprawy są dopuszczane odmiany niżej plonujące, ale tolerancyjne na kiłę kapusty. To stan przejściowy, do badań rejestracyjnych zaczynają trafiać rody plonujące na zbliżonym poziomie, jak odmiany wrażliwe.

Prace nad plennością prowadzone są różnymi metodami, w zależności od typu odmiany. Krzyżowanie i selekcja są narzędziami w przypadku odmian populacyjnych. Przy tworzeniu mieszańców wykorzystywane jest zjawisko heterozji.

Wierność plonowania to druga zasadnicza cecha skupiająca uwagę hodowców. Uzyskanie jej jest trudne, gdyż w istocie to wartość syntetyczna. Warunkuje ją szereg cech pozostałych, jak zimotrwałość, tolerancja na warunki glebowe, odczyn gleby, choroby grzybowe, wyleganie czy też osypywanie się nasion.

W naszych warunkach zimotrwałość odgrywa kolosalną rolę. Jej podwyższenie uzyskuje się w dwojaki sposób: genetycznie i morfologicznie. Pierwszy polega na krzyżowaniu z rzepikiem, jarmużem. Drugi na zmianie morfologii rzepaku jesienią, co wymaga uwzględnienia kolejnego elementu - dynamiki wzrostu początkowego. Jak zatem widać, sieć wzajemnych uwarunkowań jest bardzo gęsta.

Dużo uwagi poświęca się hodowli odpornościowej. Większość stosowanych w niej metod opartych jest na krzyżowaniu międzygatunkowym i introdukcji genów odporności z pokrewnych gatunków z rodzaju Brassica, jak kapusta pastewna, brukselka, jarmuż. Ze względu na bardzo duże zagrożenie związane z możliwościami mutacyjnymi patogenów i powstawaniem nowych patotypów, hodowla odpornościowa w sposób ciągły musi nadążać z wytwarzaniem nowych odporniejszych form hodowlanych rzepaku.

Nowoczesne odmiany nie powinny gubić plonu na skutek osypywania się nasion. Można to uzyskać dwoma sposobami. Wpływając na morfologię łuszczyn - co jest trudne, bowiem nie znaleziono na świecie wartościowych genotypów charakteryzujących się istotnie wyższą odpornością ” lub poprzez tworzenie odmian zakwitających jednocześnie. Dzięki temu łuszczyny dojrzewają w jednakowym terminie.