Pełna ochrona pszenicy ozimej (w zależności od intensywności uprawy) powinna liczyć 2 a czasem nawet 3 zabiegi fungicydowe. W gospodarstwach nastawionych na mniej intensywną produkcję często bywa tak, że zabieg T2 jest ostatni jaki się wykonuje w pszenicy.

Wykonana ochrona w tym czasie jest bardzo ważna, gdyż w sprzyjających warunkach porażenie grzybowe roślin może spowodować redukcję plonu sięgającą nawet 20 proc. Obniżka plonu i jakości ziarna związana jest z porażeniem liścia podflagowego, flagowego oraz kłosa. Są to bowiem elementy mające największe znaczenie w produkcji asymilatów.

Porażone w późniejszym okresie ziarniaki mogą być również przyczyną poważnych strat jakości ziarna w postaci obecności mykotoksyn, które mogą powodować jego dyskwalifikacje z przeznaczenia do konsumpcji przez ludzi i zwierzęta.

T2 ma za zadanie ochronić przede wszystkim największe organy kształtujące plon przed mączniakiem, rdzami, septoriozami, oraz brunatną plamistością. Wykonuje się go często w fazie wysuniętego liścia flagowego do połowy kłoszenia.

Przy doborze preparatu warto zwrócić uwagę jakie obecnie dominują w łanie patogeny. Dla szerszego spektrum działania najlepiej zastosować mieszaniny lub gotowe preparaty składające się z 2 lub 3 substancji aktywnych. Najczęściej  łączy sie w tym zabiegu triazole (epoksykonazol, protiokonazol, propikonazol, tebukonazol) ze strobiluryną lub jedną z nowych substancji z grupy SDHI.