Wysoki udział zbóż w strukturze zasiewów powoduje coraz większe zagrożenie chorobami grzybowymi, które w istotny sposób ograniczają wielkość i jakość plonów. Spośród najczęściej występujących grzybów zasiedlających pszenicę, rdza brunatna wywoływana przez grzyb Puccinia triticina jest jedną z najgroźniejszych chorób. Patogen ten w wielu krajach stanowi poważne zagrożenie dla plonu. Straty wywołane przez tę chorobę mogą wynosić, przy silnym porażeniu, nawet 40-50 proc. W warunkach Polski, spadek plonu szacuje się na 5-8 proc.

Objawy rdzy brunatnej na pszenicy występują głównie na blaszkach liściowych. Zakażenie roślin następuje zarówno w świetle, jak i w ciemności, przy czym najłatwiej proces ten zachodzi w temperaturze 15-18oC i przy wysokiej wilgotności względnej powietrza. Zróżnicowanie warunków atmosferycznych na obszarze Polski wpływa na znaczną zmienność nasilenia rdzy brunatnej w zasiewach pszenicy. Stosowanie ochrony fungicydowej skutecznie ogranicza występowanie rdzy brunatnej w zasiewach zbóż, a dużą rolę w optymalizacji ilości użytych środków mogą odegrać wszelkiego rodzaju modele prognozowania epidemicznego występowania chorób grzybowych. Jednak znaczna zmienność genetyczna tego gatunku wskazuje na możliwość naturalnej selekcji ras chorobotwórczych Puccinia triticina uodpornionych na stosowane środki chemiczne.

Lepszym rozwiązaniem wydaje się hodowla odpornościowa, której wynikiem są nowe odporne na najważniejsze patogeny odmiany. Hodowla ta może przyczynić się w istotny sposób do podniesienia plonów i obniżenia kosztów uprawy pszenicy, a ma też ogromne znaczenie dla ochrony środowiska. Odporność warunkowana genetycznie może być niestety także przełamywana w wyniku dużego tempa zmian genetycznych w populacji grzyba. Dlatego hodowla roślin wymaga ciągłego tworzenia nowych odmian, odpornych na szerokie spektrum nowych ras patogenu. Niezwykle istotne jest sprawdzenie odporności nowych genotypów w warunkach polowych, co pozwoli na ich rekomendację dla praktyki rolniczej.