Mozaikowatość gleb w połączeniu z niekorzystnym układem warunków pogodowych podwyższa ryzyko niepowodzenia uprawy zbóż. Wysiew mieszanek gatunkowych ogranicza je. Ich większa stabilność plonowania sprawia, że w odniesieniu do zbóż jarych cieszą się dużym zainteresowaniem.

Siejąc zboża w mieszankach, mniejsze jest niebezpieczeństwo niepowodzenia takiej uprawy, bowiem gatunki różnie reagują na warunki glebowo-klimatyczne w trakcie wegetacji. Oznacza to, że gdy dla jednego gatunku są mniej sprzyjające, to dla drugiego są bardziej korzystne. Rośliny z plantacji mieszanych mają zróżnicowany system korzeniowy, przez co lepsza jest penetracja gleby i wykorzystanie składników z nawozów, co daje możliwość stosowania niższych dawek nawożenia. Różnorodność gatunkowa sprawia, że mieszanki są bardziej konkurencyjne względem chwastów, co ogranicza w pewnym stopniu nakłady ponoszone na odchwaszczanie plantacji. Mieszanki zbożowe są zdrowsze niż z siewów czystych i bardziej odporne na szkodniki, co sprzyja wierności plonowania. Mniejsze nasilenie chorób nie zwalnia jednak z konieczności zaprawiania ziarna przed siewem.

Na glebach lekkich zaleca się wysiew jęczmienia z owsem oplewionym z przeznaczeniem na paszę dla zwierząt przeżuwających. Na glebach średnich można uprawiać mieszankę 3-składnikową, tj. jęczmień z owsem i pszenicą, a na glebach lepszych - mieszankę jęczmienia z pszenicą.

RÓŻNORODNOŚĆ ODMIANOWA

Przy doborze komponentów istotny jest nie tylko ich wysoki potencjał plonowania i zawartość białka. Zwracać trzeba uwagę na wysokość roślin. W przypadku jęczmienia sianego w mieszance z pszenicą wybierać należy odmiany najwyższe, bowiem pszenica rośnie naturalnie wyżej niż jęczmień. Pszenica i owies, jako bardziej odporne na wyleganie, są roślinami podporowymi dla jęczmienia. Na uwadze trzeba mieć też długość okresu wegetacji i sięgać po odmiany długo dojrzewające, bowiem jęczmień dojrzewa wcześniej zarówno od pszenicy, jak i od owsa.

Lepsza zdrowotność dotyczy nie tylko mieszanek międzygatunkowych, lecz także mieszanin odmianowych w obrębie jednego gatunku. Odmiany, które dobrze sprawdzają się w mieszaninach wewnątrzgatunkowych, są też dobrym komponentem do mieszanek zbożowych.