Omacnica prosowianka występuje już na obszarze dwunastu województw, przy czym największą szkodliwość gąsienic notuje się w południowej Polsce.

Szkodliwość
Na wzrost liczebności i szkodliwości omacnicy prosowianki wpływa wiele czynników, spośród których jako najważniejsze wymienia się: szybko rosnący areał uprawy kukurydzy, postępujące ocieplanie się klimatu, stosowanie licznych uproszczeń w uprawie gleby i roślin (zwłaszcza wieloletniej monokultury), brak specjalistycznego sprzętu umożliwiającego wjazd opryskiwacza w łan osiągający ponad 2,5 m wysokości, a także trudności z określeniem prawidłowego terminu zabiegu.
Czynniki te sprawiają, że omacnica z roku na rok poszerza zasięg swojego występowania, a tam, gdzie żeruje już od dłuższego czasu, następuje wzrost jego szkodliwości. Już teraz na wielu plantacjach w południowej Polscegąsienice omacnicy prosowianki uszkadzają ponad 70 proc. roślin, powodując średnie straty w plonach wysokości 15–30 proc., a lokalnie dochodzące nawet do 40–50 proc. W wyniku żerowania szkodnika następuje znaczne pogorszenie się jakości plonu wskutek porażania uszkodzonych tkanek przez grzyby, bakterie i wirusy powodujące groźne choroby. Na wyjątkową uwagę zasługują te gatunki grzybów, które są odpowiedzialne za wytwarzanie i kumulowanie w roślinach (a tym samym w plonie) groźnych dla zdrowia ludzi i zwierząt mikotoksyn, których zawartość w plonach poddana jest surowym kryteriom sprawdzającym. 

Objawy żerowania gąsienic na roślinach