W ostatnich latach obserwowane jest coraz większe nasilenie występowania owsa głuchego. Należy do najbardziej agresywnych chwastów . Zachwaszczenie upraw tym gatunkiem postępuje z południowej części naszego kraju ku północy.


Problem dotyczy głównie zbóż jarych: pszenicy i jęczmienia, w mniejszym stopniu ozimin. Elementami sprzyjającymi znacznemu rozprzestrzenianiu się tego chwastu jest wysiew zanieczyszczonego materiału siewnego oraz kombajnowy zbiór zbóż. Część ziarna owsa głuchego osypuje się jeszcze przed żniwami, tworząc potencjał do zachwaszczenia upraw następczych. Już 0,5 kg ziarniaków owsa głuchego na ha wystarczy, by po 2 latach owies głuchy zdominował roślinę uprawną. Żywotność nasion tego chwastu, czyli utrzymywanie zdolności kiełkowania w glebie może wynosić nawet 10 lat.


Owies głuchy to chwast wyjątkowo ekspansywny, łatwo rozprzestrzeniający się. Jest rośliną roczną, jarą, podobną pokrojem do owsa siewnego i trudną do rozróżnienia. Osiąga wysokość 80-120 cm. Kwitnie VI-VII.


Jedna roślina wydaje 150 do 800 ziarniaków. Wschodzi wcześnie wiosną, aż do maja, czasem też jesienią. Może kiełkować w każdych warunkach wilgotnościowych, zarówno w glebach mokrych jak i suchych, nawet z głębokości 20-25cm.
Problem może stanowić rozpoznanie owsa głuchego po wschodach. Ważną cechą rozpoznawczą jest skręcanie się pierwszego jego liścia w lewo (jęczmień i pszenica w prawo), jest równowąski, spiczasto zakończony. Nie posiada uszek (jęczmień i pszenica posiadają), zaś języczek ma biały spiczasto zakończony, ząbkowany. Pochwy dolnych liści są szorstko owłosione. Z owsem siewnym tworzy mieszańce, które pojawiają się w następnych zasiewach.


Szkodliwość tego chwastu polega przede wszystkim na niezwykle silnej konkurencyjności w stosunku do roślin uprawnych. Pojedyncza roślina owsa pobiera 2-krotnie więcej wody i azotu niż pszenica, gdyż ma silniejszy system korzeniowy. Próg szkodliwości w różnych uprawach wynosi od 5 do 15 roślin na 1m2. Największe zagrożenie stanowi dla zbóż jarych. Straty powodowane masowym jego występowaniem w zasiewach zbóż jarych są znaczne, wynoszą od 15 do 85 proc. plonu.


W zbożach jarych owies głuchy można zwalczyć chemicznie tylko w jęczmieniu jarym i pszenicy jarej. Nie ma możliwości jego zwalczenia w owsie - co jest akurat oczywiste, oraz pszenżycie jarym. W wypadku tego ostatniego gatunku, jest to raczej brak rejestracji herbicydów niż wrażliwość na poszczególne substancje aktywne.


Szkoda, że nie jest dopuszczony do stosowania chociażby taki środek Axial 100 EC. Doskonale się sprawdza jako broń wobec owsa głuchego w takich zbożach jak: pszenica ozima, pszenica jara, jęczmień ozimy, jęczmień jary. Czy też Puma Universal 069 EW sprawdzona pozytywnie w niszczeniu tego chwastu w pszenicy ozimej i jęczmieniu jarym.