Zboża ozime dla uzyskania wysokiego plonu ziarna dobrej jakości muszą mieć zapewnione odpowiednie składniki pokarmowe przez cały sezon wegetacyjny. Ważny jest nie tylko plonotwórczy azot, ale także fosfor ipotas. Prawidłowe zaopatrzenie wfosfor decyduje odobrym rozwoju systemu korzeniowego, awpotas – ogospodarce wodnej rośliny. Mimo postępu whodowli wydajnych odmian zbóż nawożenie jest nadal ważnym czynnikiem plonotwórczym. Decyduje ono w40 proc. Ojakości iwysokości plonu. Nawożenie azotem zbóż ozimych, dla których przedplonem było również zboże, trzeba rozpocząć przed siewem. Nawozy azotowe należy zastosować już na ściernisko, ponieważ jest to warunkiem dobrego rozkładu ścierni idostępności azotu dla siewek jesienią. Przy normalnej wysokości ścierniska stosujemy ok. 30–40 kg N/ha, awmomencie przyorywania słomy 8–11 kg N na każdą tonę słomy. Jeżeli całą dawkę tego składnika zastosujemy wiosną, jesienią nie musimy już nawozić azotem ozimin po przedplonach niezbożowych.

Polskie gleby są ubogie wfosfor. Zbadań IUNG-PIB wPuławach wynika, że wpięciu byłych województwach (radomskie, piotrkowskie, jeleniogórskie, krośnieńskie itarnowskie) było ich ponad 70 proc., awpozostałych województwach od 50 do 70 proc. Fosfor zwiększa odporność na niedobór wody, choroby imrozoodporność. Niedobór jego zakłóca pobieranie innych składników pokarmowych, rozwój idojrzewaniu ziarna oraz jego wypełnienia, jak również zawartość białka. Obecność fosforu wglebie wpływa też na prawidłowe rozbudowanie systemu korzeniowego, ajesienią podczas krzewienia różnicuje się plon. Dotyczy to zwłaszcza żyta ijęczmienia, które właśnie jesienią osiągają pełnię krzewienia, natomiast nawożenie wiosenne nie ma już tak wielkiego wpływu na plon. Dlatego braku przedsiewnego stosowania fosforu pod oziminy nie da się wyrównać wiosną.