Kukurydza na polach wygląda pięknie. Zapowiadają się bardzo dobre zbiory kukurydzy kiszonkowej, a w wielu rejonach uda się zebrać z hektara po 12–16 ton mokrego ziarna. Rolnicy, którzy zasiali kukurydzę na ziarno, a zużywają duże ilości ziarna w żywieniu świń, bydła czy drobiu, powinni się jednak zastanowić, czy warto wszystko zbierać w postaci czystego omłóconego ziarna. W użytkowaniu paszowym zdecydowanie lepiej od strony ekonomicznej, a także organizacyjno-praktycznej wypada użytkowanie kukurydzy w postaci paszy z kolb.

Dużo zalet

Pasza wytwarzana z kolb jest zbliżona jakościowo do ziarna zbóż jarych – jęczmienia i owsa (energia, włókno – w przeliczeniu na s.m.). W porównaniu do tych zbóż ma wiele zalet, które powinny zostać docenione zwłaszcza przez rolników, którzy nie dysponują dużymi obszarami gruntów ornych.

Kukurydzę uprawianą w technologii ziarnowej można zebrać na kilka sposobów w zależności od planowanego kierunku użytkowania. Najczęściej produktem jest omłócone ziarno, ale zebrać można ją też w postaci kolb, gdzie przy różnych wariantach zbioru uzyskuje się różny udział ziarna, rdzeni i liści okrywowych. Dodatek bogatych we włókno rdzeni i liści powoduje, że wzrastają plony, ale przydatność takich pasz dla bardziej wymagających zwierząt (drób, młode tuczniki) maleje. Można je wtedy wykorzystywać, mieszając z innymi, mniej włóknistymi paszami, jak np. ziarnem pszenżyta.

Nie zbierać za wcześnie

Porównanie ziarna i pasz

Autor: M.Ptaszyński

Opis: Porównanie ziarna i pasz produkowanych z kolb

Przydatność kolb kukurydzy dla świń, podobnie jak w wypadku bydła, zależy przede wszystkim od terminu zbioru. Im wyższe jest stadium dojrzałości, tym większy udział ziarna w plonie. Jednocześnie zmniejsza się proporcjonalnie ilość bogatych we włókno rdzeni i liści okrywowych. Zawartość włókna jest niesłychanie ważna, ponieważ decyduje o strawności paszy i wydajności zwierząt. Tucznik potrzebuje 5–7 proc. włókna w paszy. Ziarno zebrane z częścią rdzeni zawiera w swym składzie właśnie taką jego ilość.