Celem prowadzenia łanu jest otrzymanie stabilnych w latach, opłacalnych ekonomicznie, dobrej jakości plonów ziarna, z zachowaniem dbałości o środowisko przyrodnicze. Można to uzyskać, znając fizjologię rośliny uprawnej, a przez to optymalizując warunki wzrostu w celu kształtowania tych cech struktury plonu i budowy łanu, które w największym stopniu decydują o plonie i jego jakości.
Plon ziarna z jednostki powierzchni zbóż jest wypadkową liczby kłosów na jednostce powierzchni, liczby ziaren w kłosie i masy tysiąca ziaren. Wymienione komponenty plonu uzależnione są od genetycznych właściwości gatunku i odmiany oraz warunków siedliska i agrotechniki. Uzyskanie wysokiego plonu ziarna związane jest z budową łanu, a zwłaszcza jego wyrównaniem. Łan wyrównany jest wtedy, gdy kłosy są rozmieszczone na tym samym poziomie. Uzyskanie wyrównanego łanu nie jest łatwe, ponieważ poszczególne rośliny różnią się wigorem, a pędy główne z reguły mają tendencję większego wzrostu w stosunku do pędów bocznych.

Ocena pola
Struktura gleby i odpowiedni dla gatunku odczyn to warunki niezbędne dla prawidłowego wzrostu i rozwoju rośliny. Zapewnia to między innymi racjonalna uprawa roli i zmianowanie. Prowadzenie łanu powinno być poprzedzone analizą zasobności gleby w makroelementy, pozwalającą na zbilansowanie składników pokarmowych.

Choroby zbóz

Autor: M. Ptaszyński

Opis: Progi ekonomicznej szkodliwości głównych chorób zbóż

Zadowalające efekty, szczególnie ekonomiczne, można osiągnąć poprzez prowadzenie łanu rośliny zbożowej zasianej w terminie optymalnym, na optymalną głębokość, przy odpowiednim dla danego pola doborze gatunku i odmiany.
Wszystkie czynności związane z prowadzeniem łanu powinny wynikać z oceny pola. Jest to podstawa do podejmowania decyzji dotyczących wykonania poszczególnych prac i czynności uprawowych. Ocenę pola powinno się przeprowadzać w fazach:
1) wschodów i początku krzewienia – ocena obsady roślin, określenie wielkości dawki nawożenia azotem oraz stosowania herbicydów;
2) krzewienia i strzelania w źdźbło – ocena kondycji i równomierności rozwoju rośliny uprawnej oraz stopnia konkurencyjności chwastów i zagrożenia chorobami – podstawa do interwencyjnego użycia herbicydów, określenie dawki i techniki nawożenia azotem, ochrony przed wyleganiem i rozwojem chorób;
3) rozwiniętego liścia flagowego – początek zawiązywania ziarniaków – ocena zagrożenia chorobami kłosa i porażenia szkodnikami, określenie potrzeby dokarmiania zbóż „na jakość ziarna”.