Pszenżyto ozime ma mniejsze wymagania glebowe niż pszenica czy jęczmień, ale większe od żyta. Najlepiej udaje się na glebie kompleksu pszennego bardzo dobrego i dobrego (klasa I do IIIb) oraz żytniego dobrego (klasa IVa i IVb) o odczynie lekko kwaśnym lub zbliżonym do obojętnego. Podobnie jak pszenica, korzystnie wypada po bobowatych grubonasiennych czy okopowych wcześnie schodzących z pola. W praktyce takie dobre stanowiska przeznaczane są pod uprawę pszenicy ozimej, a pszenżyto ozime siane jest raczej po zbożach. Przy czym uprawiając ten gatunek po zbożach jarych bez wsiewki motylkowych, trzeba liczyć się z ewentualnym spadkiem plonu rzędu ok. 20 proc., co nie musi być regułą, gdyż wiele zależy od warunków glebowych. Spadek plonu nie wystąpi, jeśli pszenżyto ozime siane jest po zbożach, np. na glebach kompleksu żytniego bardzo dobrego. Planując siew zbóż na glebach lekkich po rzepaku, warto postawić właśnie na pszenżyto ozime, które dobrze sprawdza się w takich warunkach glebowych i radzi sobie lepiej niż pszenica ozima, szczególnie przy ewentualnych posuchach. Niezależnie od wyboru gatunku do siewu na powodzenie uprawy wpływ mają warunki pogodowe w trakcie sezonu, trafny dobór odmiany oraz prawidłowa agrotechnika.

UPRAWA GLEBY

Zazwyczaj po przedplonach pozostawiających ściernisko stosuje się kultywator lub bronę talerzową, zdecydowanie rzadziej po wczesnym przedplonie podorywkę. Klasyczna uprawa (płużna) obejmuje orkę przedsiewną i doprawienie roli. Uprawa płużna pozwala na dokładne i głębokie przykrycie resztek pożniwnych (szczególnie po przedplonie zbożowym) i ogranicza porażenie pszenżyta przez grzyby, przede wszystkim wywołujące choroby podsuszkowe. Z uwagi na to, że orka na pewien okres obniża ilość oraz aktywność mikroorganizmów, zabieg przeprowadza się 2-3 tygodnie przed siewem pszenżyta ozimego, by gleba zdążyła osiąść. Dla lepszego jej osiadania, przeprowadzając orkę siewną, do pługa można doczepić wał campbella, jeśli gospodarstwo takim dysponuje. Szybciej będzie wówczas przywrócone podsiąkanie wody i umożliwione łatwiejsze wschody roślin. Orkę z przedpłużkiem (chyba że wcześniej wykonano podorywkę) przeprowadza się na głębokość 20-25 cm po przedplonach zbóż, rzepaku i roślinach strączkowych. Po wczesnych ziemniakach może być płytsza, na 12-15 cm. Jeśli przedplonem są motylkowe: lucerna, koniczyna czerwona w siewie czystym lub mieszanki z trawami, to gleba często jest przesuszona i zawiera dużą masę korzeni. Na takich stanowiskach można najpierw pociąć ściernisko broną talerzową na głębokość 5-8 cm, odczekać kilka dni i płytko wjechać z pługiem. Głębokie przeorywanie przesuszonej gleby nie jest wskazane, gdyż tracone są cenne pozostałości wilgoci. Lepiej wówczas sięgnąć po kultywator, który powszechnie znajduje zastosowanie w gospodarstwie i jest agregatowany z innymi urządzeniami uprawowymi. Szukając oszczędności, coraz częściej stosowane są...

Cały artykuł znajduje się w najnowszym numerze miesięcznika "Farmer"

Podobał się artykuł? Podziel się!