Fuzarioza kłosów pszenicy jest chorobą powodowaną przez grzyby z rodzaju Fusarium. W warunkach sprzyjających rozwojowi fuzariozy kłosów (podatne odmiany, warunki meteorologiczne, niewłaściwy przedplon) ochrona chemiczna staje się mało skuteczna.

Rozwój choroby i późniejsze skażenie ziarna można ograniczać jedynie poprzez odpowiednią kombinację czynników agrotechnicznych. Przede wszystkim uprawę odmian odpornych lub średnio podatnych na chorobę, unikanie monokultury zbożowej, tj. właściwe zmianowanie. Ważny jest też przedplon, gdyż to resztki pożniwne kukurydzy są głównym źródłem zarodników Fusarium. Najlepiej jeśli stosuje się pełną uprawę gleby.

W celu uzyskania informacji odnośnie odporności odmian na fuzariozę kłosów naukowcy z Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin - Państwowego Instytutu Badawczego w Radzikowie w 7-letnich badaniach polowych przeprowadzili serię doświadczeń z zastosowaniem inokulacji grzybami Fusarium.

Przebadano 142 odmiany pszenicy ozimej i 53 odmiany pszenicy jarej, w tym 97 odmian ozimych oraz 46 odmian jarych testowano w co najmniej 2 doświadczeniach. Kłosy pszenicy inokulowano w stadium pełni kwitnienia zawiesiną agresywnych zarodników grzyba (izolaty F. culmorum). Oceniano stopień porażenia kłosów oraz liczbę kłosów porażonych na pojedynczym poletku.

W pszenicy ozimej najwyższą odporność na fuzariozę kłosów wykazały: linia UNG 136.6.1.1 z genem Fhb1, linia 20828 bez genu Fhb1 uzyskana z krzyżowania z Sumai 3. Odporna odmiany to: Arina oraz Fregata, Olivin, Petrus, Turnia, Nateja, Piko, Dorota. Najbardziej podatne były odmiany: Muszelka, Rapsodia, Kris, Kampana, Bagou, Belenus, Alcazar, Torrild, Banderola, Forkida.

W pszenicy jarej najwyższą odporność na fuzariozę kłosów wykazały: odmiana Sumai 3 z genem Fhb1, odporne linie CJ9306, CJ9311 i odmiana Nobeokabozu oraz odmiany Pasteur, Jasna, Histra, Raweta, Izera. Najbardziej podatne były odmiany: SMH 87 (pszenica twarda), Strongfield (pszenica twarda), Nawra, Banti, Helia i Radocha. Wyniki badań zaprezentowano podczas XIII Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej IHAR.