PARTNERZY PORTALU
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl

Pszenżyto jare - przegląd odmian

W 2008 r. do krajowego rejestru wpisano kolejne odmiany polskiej hodowli: Nagano i Milewo, które podczas badań wykazały się wysokim poziomem plonowania, porównywalnym z najlepiej dotychczas ocenianymi odmianami Dublet i Mikaro.



Obecnie w krajowym rejestrze jest jedenaście odmian, przy czym odmiana Legalo, mająca wcześniej status odmiany eksportowej, nie ma wyników wartości gospodarczej i dlatego nie uwzględniono jej w tym przeglądzie.

Nasiona odmiany Legalo znajdą się w sprzedaży wiosną 2008 r., gdyż miała ona jeszcze znaczący udział w powierzchni zakwalifikowanych plantacji nasiennych 2007 r. (prawie 11 proc.). A w 2006 r. udział odmiany w produkcji nasiennej wynosił aż 24 proc. Tak jak można było przypuszczać, jest ona skutecznie zastępowana odmianą Dublet, pochodzącą z tej samej hodowli, która w 2007 r. uzyskała dominującą pozycję na rynku nasiennym (ponad 37 proc.). Z pozostałych odmian, duże znaczenie miały odmiany Wanad (20 proc.) i Mieszko (16 proc.). Niestety, prawie niedostępny będzie materiał siewny nowej odmiany Milkaro (0,4 proc.). Odmiana Gabo oraz najnowsze odmiany Nagano i Milewo nie były kwalifikowane w ogóle.

Tworzone listy zalecanych odmian (LZO) do uprawy na obszarze danego województwa, z racji małej liczby odmian, mają mniejsze zastosowanie dla pszenżyta jarego. Tym niemniej w 2007 r. w województwie kujawsko-pomorskim i podlaskim takie wykazy ustalono, umieszczając na nich 3–4 odmiany.

 Wszystkie odmiany pszenżyta jarego cechują się nie najlepszą krzewistością. Pożądana ilość wysiewu zależy od jakości gleby i wynosi: 500 szt./m2 – na glebach kompleksu żytniego bardzo dobrego, 550 szt./m2 – na glebach kompleksu  żytniego dobrego oraz 600 szt./m2 – na glebach kompleksu żytniego słabego.

Hodowcą (właścicielem) odmian Dublet, Nagano i Legalo jest DANKO Hodowla Roślin, natomiast pozostałych – Hodowla Roślin Strzelce, Grupa IHAR.

GABO (1991)
Odmiana o średniej wysokości roślin i dość małej odporności na wyleganie. Odporność na fuzariozę kłosów – duża, na septoriozę liści i plew i choroby podstawy źdźbła – średnia, na rdzę brunatną – dość mała, na mączniaka – mała. Termin kłoszenia i dojrzewania – średni. Ziarno o średniej odporności na porastanie w kłosie i dość małej liczbie opadania. Masa 1000 ziarn – dość mała, gęstość w stanie zsypnym – przeciętna. Zawartość białka – średnia. Plenność bardzo słaba w latach 2005 i 2007, wyjątkowo dobra w 2006  r. (odmiana badana ostatnio tylko w kilku doświadczeniach rocznie).

MIGO (1994)
Odmiana o średniej wysokości roślin i przeciętnej odporności na wyleganie. Odporność na mączniaka, rdzę brunatną i septoriozę liści – dość duża, na septoriozę plew, fuzariozę kłosów i choroby podstawy źdźbła – średnia. Termin kłoszenia i dojrzewania – dość późny. Ziarno o średniej odporności na porastanie w kłosie i dość małej liczbie opadania. Masa 1000 ziarn – dość duża, gęstość w stanie zsypnym – mała. Zawartość białka – średnia. Plenność w ostatnich latach – dość słaba do średniej.

Plon odmian pszenżyta jarego

Autor: M.Ptaszyński

Opis: Plon odmian pszenżyta jarego

WANAD  (1997)
Odmiana o dość wysokich roślinach i średniej odporności na wyleganie. Odporność na septoriozę plew – dość duża, na septoriozę liści, fuzariozę kłosów i choroby podstawy źdźbła – średnia, na mączniaka – dość mała, na rdzę brunatną – mała do bardzo małej. Termin kłoszenia i dojrzewania – średni. Ziarno o dość małej odporności na porastanie w kłosie i małej liczbie opadania. Masa 1000 ziarn i gęstość w stanie zsypnym – dość duże. Zawartość białka – średnia. Plenność w latach 2005 i 2006 dość słaba, natomiast w roku 2007 bardzo słaba na przeciętnym poziomie agrotechniki (w ostatnim roku zdecydowana poprawa ocen w stosunku do innych odmian przy zastosowaniu kompleksowej ochrony roślin). Tolerancja na zakwaszenie gleby – dość mała.

KARGO (1998)
Odmiana o średniej wysokości roślin i dość dużej odporności na wyleganie. Odporność na mączniaka – dość duża, na choroby podstawy źdźbła – średnia, na septoriozę plew i fuzariozę kłosów – dość mała, na septoriozę liści – mała, na rdzę brunatną – mała do bardzo małej. Termin kłoszenia i dojrzewania – średni. Ziarno o dość dużej odporności na porastanie w kłosie i dość dużej liczbie opadania. Masa 1000 ziarn – mała, gęstość w stanie zsypnym – dość mała. Zawartość białka – średnia. Plenność w ostatnich latach – dość słaba lub słaba (2007). Odmiana lepiej oceniana przy zastosowaniu kompleksowej ochrony roślin.

MIESZKO (1999)
Odmiana o dość wysokich roślinach i dość dużej odporności na wyleganie. Odporność na mączniaka i septoriozę plew – dość duża, na fuzariozę kłosów i choroby podstawy źdźbła – średnia, na septoriozę liści – dość mała, na rdzę brunatną – mała. Termin kłoszenia i dojrzewania – średni. Ziarno o dość dużej odporności na porastanie w kłosie i średniej liczbie opadania. Masa 1000 ziarn – dość mała, gęstość w stanie zsypnym – dość mała. Zawartość białka – średnia. Plenność na przeciętnym poziomie agrotechniki w roku 2005 – średnia, natomiast w latach 2006 i 2007 – słaba. Odmiana lepiej oceniana przy zastosowaniu wysokiego poziomu agrotechniki (w roku 2007 największy plon ziarna spośród wszystkich badanych odmian).

MATEJKO (2004)
Odmiana o dość krótkich roślinach i dość dużej odporności na wyleganie. Odporność na rdzę brunatną – duża do bardzo dużej, na fuzariozę kłosów – dość mała, na mączniaka – mała, na pozostałe ważniejsze choroby – średnia. Termin kłoszenia i dojrzewania – średni. Ziarno o dość małej odporności na porastanie w kłosie i dość dużej liczbie opadania. Masa 1000 ziarn – mała, gęstość w stanie zsypnym – dość duża. Zawartość białka – średnia. Plenność w latach 2005 i 2006 – słaba, w roku 2007 – bardzo dobra.

DUBLET (2006)
Odmiana o średniej wysokości roślin i dość małej odporności na wyleganie. Odporność na rdzę brunatną – duża, na septoriozę liści i plew – dość duża, na mączniaka, fuzariozę kłosów i choroby podstawy źdźbła – przeciętna. Termin kłoszenia i dojrzewania średni. Ziarno o średniej odporności na porastanie w kłosie i przeciętnej liczbie opadania. Masa 1000 ziarn – dość duża, gęstość w stanie zsypnym – duża. Zawartość białka – średnia. Plenność przy przeciętnym poziomie agrotechniki – bardzo dobra. W roku 2007 plon przy wysokim poziomie agrotechniki był zaledwie średni na tle innych odmian. Tolerancja na zakwaszenie gleby – dość mała.

MILKARO (2007)
Odmiana o dość dużej wysokości roślin i małej odporności na wyleganie. Odporność na rdzę brunatną – duża, na mączniaka, septoriozę plew i fuzariozę kłosów – dość duża, na septoriozę liści i choroby podstawy źdźbła – przeciętna. Termin kłoszenia i dojrzewania – średni. Ziarno o średniej odporności na porastanie w kłosie i dość dużej liczbie opadania. Masa 1000 ziarn – dość duża, gęstość w stanie zsypnym – dość mała. Zawartość białka – średnia. Plenność przy przeciętnym poziomie agrotechniki – dobra, stabilna w latach. Przy wysokim poziomie agrotechniki oceny plonowania – średnie do dość dobrych.

MILEWO (2008)
Odmiana o dość wysokich roślinach i średniej odporności na wyleganie. Odporność na rdzę brunatną – duża, na mączniaka, septoriozę liści i choroby podstawy źdźbła – dość duża, na septoriozę plew i fuzariozę kłosów – przeciętna. Termin kłoszenia – średni, dojrzewania – dość wczesny. Ziarno o średniej odporności na porastanie w kłosie i przeciętnej liczbie opadania. Masa 1000 ziarn i gęstość w stanie zsypnym – średnie. Zawartość białka – dość mała. Plenność – bardzo dobra przy przeciętnym i wysokim poziomie agrotechniki. Szczególnie korzystne wyniki w roku 2007.

NAGANO (2008)
Odmiana o dość krótkich roślinach i średniej odporności na wyleganie. Odporność na fuzariozę kłosów – dość mała, na septoriozę plew – mała, na pozostałe choroby – przeciętna. Termin kłoszenia i dojrzewania – średni. Ziarno o średniej odporności na porastanie w kłosie i przeciętnej liczbie opadania. Masa 1000 ziarn i gęstość w stanie zsypnym – dość duże. Zawartość białka średnia. Plenność – dobra do bardzo dobrej przy przeciętnym i wysokim poziomie agrotechniki, stabilna w latach. Wskazana ochrona chemiczna przeciwko chorobom kłosa.

Źródło"Farmer" 04/2007

Zobacz również:

Podobał się artykuł? Podziel się!
×

WSZYSTKIE KOMENTARZE (0)

BRAK KOMENTARZY

PISZESZ DO NAS Z ADRESU IP: 54.158.194.80
Dodając komentarz, oświadczasz, że akceptujesz regulamin serwisu

Zgłoś swoje propozycje zmian!


Dziękujemy za współpracę!