Wysokie plony

W badaniach Centralnego Ośrod-ka Badania Odmian Roślin Uprawnych (COBORU) w Słupii Wielkiej pszenżyto ozime plonuje na poziomie pszenicy ozimej. W zależności od poziomu agrotechniki plon pszenżyta ozimego wynosił w latach 2006–2007 – 6,7 i 7,8 t/ha. W Polsce pszenżyto w 1985 r.uprawiano na powierzchni 310 tys. ha. Obecnie jest gatunkiem bardzo popularnym. W 2006 r.areał jego uprawy wynosił 1076 tys. ha. Taką popularność pszenżyto zawdzięcza dużej plenności, możliwości uprawy na gorszych glebach i postępowi hodowlanemu, który przyczynił się do poprawieniu wielu cech odmian. Hodowcom udało się zwiększyć płodność, a co za tym – idzie liczbę ziarn w kłosie, nastąpił wzrost odporności na porastanie, ziarniaki zostały lepiej wypełnione, dzięki czemu wzrosła masa 100 ziarn i waga hektolitra. Obecne odmiany są bardziej mrozoodporne, mniej podatne na wyleganie i porastanie oraz suszę.

Jakość ziarna

Pszenżyto zostało wyhodowane z przeznaczeniem na paszę. Zmiana w sposobie żywienia, polegająca m.in. na wprowadzaniu nowych produktów do codziennej diety, przyczyniła się do poszukiwania nowych surowców w przemyśle spożywczym. Jednym z takich surowców wydaje się być pszenżyto, ponieważ ma wysokie walory żywieniowe.

Zawartość białka w ziarnie wynosi średnio 11,5 proc., które charakteryzuje się wysoką strawnością – 87 proc. Wskaźnik wykorzystania białka jest wyższy niż pszenicy. W porównaniu do żyta i pszenicy zawiera więcej aminokwasów egzogennych, zwłaszcza lizyny. Ziarno pszenżyta jest bogate w węglowodany, błonnik, składniki mineralne i tłuszcz. Średnio zawartość skrobi wynosi 65 proc. Te właściwości powodują, że od kilku lat prowadzone są badania nad wartością technologiczną tego gatunku i wykorzystaniem w różnych dziedzinach przemysłu spożywczego, m.in. w młynarstwie, piekarstwie i przemyśle spożywczym. Badania prowadzone w różnych ośrodkach naukowych wykazały, że pszenżyto znacznie różni się cechami jakościowymi i technologicznymi zarówno od pszenicy, jak i żyta, posiada swoje specyficzne właściwości.