Hodowla pszenżyta jest polską specjalnością. Nie powinien zatem dziwić fakt, że większość powszechnie dostępnych odmian tego gatunku wywodzi się z dwóch polskich spółek hodowlanych: Hodowla Roślin Strzelce sp. z o.o. Grupa IHAR oraz Danko Hodowla Roślin sp. z o.o. W Krajowym Rejestrze obecnie mamy zarejestrowanych 48 odmian pszenżyta ozimego, z czego prawie połowa (aż 22) trafiła na tegoroczne Listy Odmian Zalecanych. Poszukując wiedzy o odmianie, dobrze jest zwrócić uwagę na to zestawienie. Zamieszczone tam odmiany są sprawdzane przez regionalne stacje COBORU w warunkach konkretnego województwa.

Czytaj również: Za co lubimy pszenżyto?

Na listach najczęściej pojawia się Meloman - odmiana zalecana do uprawy w 15 województwach - następnie Borowik (w 12 województwach), Fredro i Subito (każda obecna na liście w 11 województwach) oraz Tomko (10 województw). Te, które trafiły na listy w 2017 roku lub zostały wstępnie zarekomendowane na nadchodzący sezon, należy traktować jako odmiany przyszłościowe. Z pewnością będą zalecane w następnych sezonach w kolejnych województwach, wypierając zazwyczaj odmiany starsze genetycznie.

Najdłuższa lista jest w województwie podlaskim (12 odmian) oraz warmińsko-mazurskim (10 odmian), a najkrótsza w zachodniopomorskim (4 odmiany).

tabela odmiany.jpg
tabela odmiany.jpg

Poniżej przedstawiamy charakterystykę odmian pszenżyta ozimego, uszeregowanych od tych najczęściej polecanych:

Meloman (w Krajowym Rejestrze od 2014 r.) - odmiana pastewna. Plenność bardzo dobra. Rośliny średniej wysokości, o dość dużej odporności na wyleganie. Termin kłoszenia średni, dojrzewania dość późny. Zimotrwałość dość duża. Odporność na mączniaka prawdziwego duża do bardzo dużej; na choroby podstawy źdźbła, rdzę brunatną, septoriozę liści, septoriozę plew i fuzariozę kłosów - dość duża. Masa 1000 ziaren i wyrównanie ziarna średnie. Odporność na porastanie w kłosie dość duża. Zawartość białka dość mała. Tolerancja na zakwaszenie gleby średnia. Hodowca: HR Strzelce sp. z o.o. Grupa IHAR.