Aby zaspokoić potrzeby roślin uprawnych, należy poznać ich wymagania siedliskowe, dbając o uzyskanie wysokiego i dobrej jakości plonu. Podstawowymi czynnikami dla uzyskania takiego plonu jest światło, ciepło, składniki pokarmowe, jakość i odczyn gleby oraz właściwości genetyczne roślin.

Światło jest koniecznym czynnikiem wzrostu roślin. Nie tylko wpływa na przebieg fotosyntezy, ale również na szereg innych procesów fizjologicznych, jak kiełkowanie, wzrost, ruchy i kwitnienie roślin. Dzięki energii świetlnej zachodzi jeden z głównych procesów biologicznych, czyli fotosynteza, podczas której wytwarzana jest materia organiczna. A niedobory promieniowania słonecznego mogą obniżać plony roślin upra-wnych w okresie wegetacji. Duże znaczenie ma długość dnia i intensywność światła, ale jednocześnie światło jest w małym stopniu wykorzystywane przez rośliny. Wynika to z selektywnego pochłaniania światła przez chlorofil. W warunkach zaciemnienia słaba fotosynteza nie kompensuje oddychania. Gdy wzrasta natężenie światła, intensywność fotosyntezy również rośnie. Intensywność naświetlenia w słonecznym dniu wynosi 80–100 tys. luksów, dla prawidłowej fotosyntezy wystarczy jedynie 20–30 tys. luksów. Moment, w którym fotosynteza równoważy oddychanie (procesy pobierania i wydalania dwutlenku węgla), nazywany jest punktem kompensacyjnym. Jest to swoisty sprawdzian wytrzymałości na ocienienie. Rośliny światłożądne szybciej niż cieniolubne oddychają, czyli zużywają więcej produktów fotosyntezy na oddychanie i dlatego przy zmniejszeniu oświetlenia szybciej osiągają punkt kompensacyjny. Większość roślin osiąga go przy naświetleniu 1–2 tys. luksów. Jednak w przeciętnych warunkach w ciągu dnia niektóre rośliny osiągają punkt kompensacyjny przy 27 luksach, a inne dopiero przy 7,5 tys. luksów.