Gdzie występuje?

W ostatnich latach obserwowane jest coraz większe nasilenie występowania owsa głuchego na terenie całego kraju. Problem dotyczy głównie zbóż jarych: pszenicy i jęczmienia, w mniejszym stopniu ozimin. Elementami sprzyjającymi znacznemu rozprzestrzenianiu się tego chwastu jest wysiew zanieczyszczonego materiału siewnego oraz kombajnowy zbiór zbóż.

Chwast wyjątkowo uciążliwy!

Owies głuchy jest chwastem wyjątkowo ekspansywnym, łatwo rozprzestrzeniającym się. Już 0,5 kg ziarniaków owsa głuchego wprowadzonego na hektar wystarczy, by po dwóch latach owies głuchy zdominował roślinę uprawną. Żywotność nasion tego chwastu, czyli utrzymywanie zdolności kiełkowania w glebie może wynosić nawet 10 lat.

Owies głuchy posiada zdolność samorozprzestrzeniania się. Dzięki zaopatrzeniu ziarniaka w długą spiralną ość, skręcającą się i prostującą przy zmianie wilgotności ziarniaki mogą przemieszczać się kilka cm po powierzchni gleby lub zagłębiać się w niej.

Owies głuchy najlepiej kiełkuje z głębokości ok. 5 cm.

Jednak w skrajnych przypadkach ziarniaki potrafią skiełkować nawet na głębokości 20 cm, co znacznie wydłuża okres ich wschodów a tym samym zwiększa zagrożenie dla plantacji rośliny uprawnej, szczególnie przy jej małej obsadzie.

Groźny dla upraw zbożowych

Owies głuchy we wczesnych fazach rozwojowych rośnie szybciej niż roślina uprawna. Chwast ten wytwarza silny system korzeniowy, przez co skutecznie konkuruje z rośliną uprawną o wodę i składniki pokarmowe. Szybko wyrastając ponad łan zabiera roślinie uprawnej światło.

Szybko wyrastając ponad łan zabiera roślinie uprawnej światło. Konkurencja ta powoduje odczuwalne straty plonu, przy technologiach intensywnych szacowane nawet do 50% przy obsadzie około trzydziestu kilku roślin owsa głuchego na metrze.

Część ziarna owsa głuchego osypuje się jeszcze przed żniwami tworząc potencjał do zachwaszczenia upraw następczych. Część zbierana jest razem z plonem powodując obniżkę jego wartości i trudności w sprzedaży.

Jak rozpoznać owies głuchy?

Owies głuchy jest blisko spokrewniony z pozostałymi gatunkami zbóż, więc szczególnie w początkowych fazach rozwojowych jest trudny do rozpoznania.

Podstawowym wyróżnikiem pozwalającym odróżnić chwast od rośliny uprawnej jest sprawdzenie w którą stronę skręcone są liście. (Owies głuchy i siewny mają liść lewoskrętny, pozostałe gatunki zbóż - prawoskrętne).

W fazie strzelania w źdźbło rośliny owsa zaczynają dominować nad łanem rośliny uprawnej, co pozwala na odróżnienie gatunków.

Liść owsa głuchego w miejscu styku ze źdźbłem nie posiada uszek (ostróg) Języczek ma długość 2-4 mm o kształcie trójkątnym, brzegu ząbkowanym na szczycie poszarpanym.