Gospodarka zbożowa w Polsce nie jest niestety oparta na racjonalnym płodozmianie, który reguluje bioenergetyczny potencjał gleby oraz stan sanitarny zarówno gleby, jak i roślin. W wypadku częstego następstwa zbóż po sobie, wzrasta zagrożenie porażenia ich chorobami grzybowymi - zwłaszcza podstawy źdźbła. Powodem tego jest duża liczba form przetrwalnikowych potogenicznych grzybów w glebie. Jak się okazuje, czynnikiem znacząco wpływającym na liczebność patogenów glebowych jest sposób zagospodarowania resztek pożniwnych.

Stosowanie płodozmianów z dużym udziałem zbóż, w znacznym stopniu ogranicza pozytywne efekty uprawy bezpłużnej, ograniczającej wzrost chwastów i zmniejszającej straty wody w glebie. Według polskich autorów, w uprawie bezpłużnej występuje jednak zwiększona presja ze strony szkodników i grzybów patogenicznych - głównie z rodzaju Fusarium, prowadząca do spadków plonu i większego nasilenia chorób podstawy źdźbła.

Głównym powodem nasilenia chorób fuzaryjnych jest wzrost powierzchni uprawy zbóż i częsta ich uprawa po sobie. Z porażonej podstawy źdźbła najczęściej izoluje się Fusarium culmorum, F. avenaceum, F. poae i F. graminearum. Badania Kurowskiego (Uniwersytet Warmińsko-Mazurski) wykazały istotnie większe nasilenie chorób podstawy źdźbła w warunkach uprawy bezpłużnej i siewu bezpośredniego w porównaniu do konwencjonalnego systemu uprawy. Majchrzak i wsp. (UP w Lublinie), oceniając zdrowotność korzeni i podstawy źdźbła pszenicy, uzyskali największą liczbę izolatów wymienionych gatunków grzybów w obiektach, w których przyorano ścierń ze słomą. Natomiast przedplon rzepaku, rzodkwi oleistej lub gorczycy białej ograniczał występowanie chorób podsuszkowych. Wieloletnie badania prowadzone w Niemczech, w warunkach zróżnicowanych płodozmianów, nie wykazują jednak zwiększonego zagrożenia przez choroby podsuszkowe. Wynikać to może z różnej odporności odmian użytych do badań oraz różnych warunków siedliskowych. Istnieje natomiast, potwierdzona licznymi badaniami prowadzonymi w Europie Zachodniej i w Polsce, istotna interakcja odmian z systemami uprawy pod względem odporności na choroby powodowane przez grzyby z rodzaju Fusarium.