Z pozoru uprawa ścierniska wydaje się być bardzo prostym zabiegiem i nie wymaga większej staranności. Niemniej jednak często jest odkładana na dalszy plan ze względu na spiętrzenie w tym okresie prac polowych.

Decydującym jednak o korzyściach jakie można uzyskać dzięki uprawkom pożniwnym jest właśnie prawidłowy termin ich wykonania. Najlepiej gdy je wykonujemy krótko po zbiorze rośliny i wywiezieniu słomy. W przeciwnym przypadku pole, zwłaszcza po zbiorze zbóż, pozostawione długo bez uprawy może porastać samosiewami, a przerośnięte ściernisko i resztki słomy powodują zadarnianie pola, które później utrudni dalszą uprawę.

Starannie wykonana uprawa ścierniska sprzyja ograniczeniu parowania wody z gleby, również pobudza do kiełkowania nasiona chwastów oraz osypanych nasion rośliny uprawnej. Co więcej przyspiesza rozkład słomy oraz pobudza życie biologiczne gleby.

Duże znaczenie ma też jakość wykonania zabiegu. Często popełnianym błędem jest to, że pozostałości pożniwne nie ulegają rozdrobnieniu i są wręcz "wciskane" do gleby, stwarzając niekorzystne warunki dla kiełkowania i wschodów roślin.

Niekorzystne jest również nierównomierne wymieszanie resztek z glebą. W takim przypadku w miejscach dużego nagromadzenia się słomy, która będzie adsorbować duże ilości wody, może spowodować znaczne opóźnienia we wschodach. Co więcej nierozdrobnione, jak również źle wymieszane resztki mogą być przyczyną niezachowania odpowiedniej głębokości wysiewu.

Uprawa pożniwna zależy w dużej mierze od możliwości sprzętowej gospodarstwa. Wcześniej zazwyczaj wykonywana była pługami podorywkowymi lub zwykłymi. Coraz częściej odchodzi się od takiego schematu, na rzecz innych rozwiązań. Podorywka bowiem jest dość mało wydajna i stosunkowo energochłonna. Ponadto pług układa resztki pożniwne w glebie warstwowo, powodując spowolnienie tempa ich rozkładu.

Narzędziem stosowanym często w uprawie pożniwnej jest brona talerzowa często połączona dodatkowo z wałem. Talerze, które przetaczają się po ściernisku przecinają resztki pożniwne i powodują dość dobre wymieszanie ich z glebą. Talerzówka jest przede wszystkim przydatna do wysokich ściernisk, gdyż nie jest wrażliwa na zapychanie się długimi resztkami. Nie powinna być jednak używana na polach gdzie jest dużo perzu, gdyż krawędzie tnące talerzy tną rozłogi rośliny, co może spowodować mocne zachwaszczenie pola tym chwastem. Kolejną wadą stosowania talerzówek jest słabe niszczenie głęboko korzeniących się chwastów.