Wraz ze zmianami w technologii zbioru zmieniły się również sposoby uprawy gleby. Popularne pługi podorywkowe zastąpiono narzędziami, które nie przykrywają, lecz mieszają resztki pożniwne z glebą. Są to powszechnie stosowane kultywatory ścierniskowe i brony talerzowe pracujące z dużą prędkością roboczą. Przy zastosowaniu ich resztki roślinne są płycej i równomierniej umieszczone w glebie.

Ten rodzaj uprawy nie tylko wyrównuje pole, lecz przede wszystkim przerywa parowanie wody z gleby, ogranicza liczebność chwastów, samosiewów, szkodników i rozprzestrzenianie się chorób. Szybka uprawa ścierniska poprawia stan gleby, co ułatwia wykonanie kolejnych zabiegów i umożliwia ich uproszczenie.

Pole pozostawione długo po zbiorze bez uprawy porasta chwastami i samosiewami. Przerośnięte ściernisko i resztki słomy powodują zadarnianie pola, utrudniając dalszą jego uprawę. Dlatego pozostając wiernym uprawie pożniwnej, powinno się zerwać ściernisko jak najszybciej po żniwach.

Z kolei metoda zerowej uprawy polega na przygotowaniu pola pod zasiew wyłącznie przez zastosowanie herbicydów, z pominięciem jakiejkolwiek uprawy mechanicznej. Wcześniej z pola można usunąć resztki pożniwne. Do pozytywów metody zaliczyć można oszczędności energii, nakładów pracy, ograniczenie skutków erozji gleby, zachowanie w niej większego zapasu wody i zwiększenie zawartości próchnicy w warstwie 0-20 cm. Uprawa zerowa wywołuje istotne zmiany właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych gleby w porównaniu z tradycyjną metodą uprawy. Następują znaczące zmiany gęstości i zwięzłości gleby. W górnej warstwie wzrastają: jej zwięzłość, uwilgotnienie, zawartość substancji organicznej.

Kilkuletnie stosowanie uprawy zerowej nasila zjawisko zakwaszania gleby. Przyczyną jest powierzchniowe wnoszenie nawozów mineralnych, płytsze rozmieszczenie systemu korzeniowego oraz zubożenie górnych poziomów gleby w niektóre pierwiastki zobojętniające odczyn gleby.

Korzyści ze stosowania uprawy zerowej są uzależnione od rodzaju gleby i przebiegu pogody - na ogół większą efektywność uprawy zerowej w porównaniu z tradycyjną wiąże się z niedoborem opadów i wilgoci w glebie. Warto też pamiętać, że siew bezpośredni bez uprawy mechanicznej przynosi z reguły gorsze wyniki na glebach zlewnych i nieprzepuszczalnych oraz na bardzo lekkich piaszczystych i ubogich w substancję organiczną.