Jeżeli panują dogodne warunki do kiełkowania, czyli gdy gleba jest wilgotna i ciepła, wschody rzepaku następują szybko. Liścienie przedostają się na powierzchnię gleby, całkowicie się rozwijają i pojawiają liście. Najpierw pierwszy, potem drugi i tak dalej, aż zauważamy, że na powierzchni gleby są już rośliny posiadające 6, 8, 9 lub więcej liści właściwych. To masa nadziemna rośliny tworzy rozetę. W tej postaci rzepak ozimy dalej się rozwija, gromadzi składniki pokarmowe, m.in. kumuluje w komórkach glukozę, która ułatwia przezimowanie. Powiększa też masę swojego systemu korzeniowego, zwiększając m.in. średnicę szyjki korzeniowej. Wytworzenie rozety o takiej wielkości, aby idealnie spełniała wymagania, jakich oczekują producenci, nie jest proste z wielu względów. We Wspólnotowym Katalogu Odmian Roślin Rolniczych (CCA) i w Krajowym Rejestrze znajduje się bardzo wiele odmian. Wszystkie mogą być uprawiane w naszym kraju. Charakteryzują się potencjalnie wysokim plonem, a znane są też ich inne zalety, jak np. odporność na porażenie przez sprawców chorób o znaczeniu gospodarczym czy przezimowanie. Mniejsze zainteresowanie rolników odnosi się do cechy, jaką jest jesienny wigor odmiany, czyli tempo jej wzrostu, które wyrażać się może w szybkości rozwoju rozety.

Jesienią troska o rozetę polega na tym, że producent dba o jej stan zdrowotny i o to, aby nie była nadmiernie bujna.

Dlaczego rozeta powinna być płaska? Powszechnie znany jest fakt, że rzepak w sprzyjających warunkach rozwija się w bardzo szybkim tempie. Jeżeli rozeta jest zbyt duża, to jednocześnie stożek wzrostu takich roślin jest wysoko wyniesiony ponad powierzchnię gleby. Wówczas w okresie spoczynku zimowego, gdy przez długi czas rośliny narażone będą na bardzo niskie temperatury oraz suche i mroźne wiatry, mogą one nie przetrwać zimy lub rozpoczną wiosenną wegetację bardzo osłabione. Niedostateczna warstwa śniegu będzie powodować potęgowanie tego zjawiska.

Dlaczego rozeta powinna być zdrowa? Sprawa z pozoru jest prosta - gdy roślina jest zdrowa, lepiej może przygotować się do zimy. Przed spoczynkiem szybko wykształci ona taką liczbę asymilujących bez zakłóceń liści i na tyle ma wystarczającą grubość szyjki korzeniowej, że ryzyko złego przezimowania nie jest wysokie. W okresie jesiennym liście tworzące rozetę porażone mogą być przez wiele grzybów, w tym głównie przez sprawców suchej zgnilizny kapustnych. W warunkach korzystnych do wzrostu rzepaku (ciepła, wilgotna jesień) dobrze i szybko rozwijają się też patogeny. Porażenie może mieć miejsce, gdy rzepak ma 3-4 pary liści właściwych