W jęczmieniu jarym na południu Polski występują już takie szkodniki jak: mszyce, skrzypionki i choroby: mączniak prawdziwy i plamistość siatkowa jęczmienia. Warto zastosować odpowiednie fungicydy i insektycydy.


W wypadku skrzypionek stadium szkodliwym są zarówno chrząszcze, jak i larwy. Te pierwsze wyjadają w liściach długie rowki o różnej długości, a larwy zeskrobują górną skórkę liścia i wyjadają miękisz. Ich żerowanie może zmniejszyć plon o 2 do 9 dt/ha. Z kolei mszyce wysysają soki z niemal wszystkich nadziemnych części roślin. Najwięcej na jęczmieniu jarym żerują mszyce czeremchowo-zbożowe, na dalszym miejscu zbożowe i różano-trawowe. Szkodnik ten jest szczególnie niebezpieczny, kiedy zboża są świeżo wykłoszone.


Teraz mamy też optymalne warunki do rozwoju chorób. Mączniak rozwija się najintensywniej w okresie późnowiosennym i letnim. Choroba ta na początku atakuje najniżej położone liście i przesuwa się w górę. Ziarno jęczmienia pochodzące z roślin opanowanych przez mączniaka prawdziwego jest słabiej wypełnione i gorszej jakości. Druga z pojawiających się chorób jest równie ważna - plamistość. Warunkami najlepszymi dla jej rozwoju jest duża wilgotność i stosunkowo niska temperatura, która wynosi 15°C.

Podobał się artykuł? Podziel się!