O potencjale plonowania kukurydzy w dużej mierze decydują warunki wegetacji panujące już w okresie na 10 do 14 dni przed pokazaniem się wiech. Każdy występujący tym czasie w dużym nasileniu czynnik stresowy może spowodować wykształcenie małych i zredukowanych kolb lub nawet ich brak.

Dotyczy to głównie warunków posusznych. Kukurydza mimo oszczędnej gospodarki wodnej, (co potwierdza niski współczynnik transpiracji), ma wysokie potrzeby wodne w okresie jej szybkiego wzrostu, a szczególnie w okresie wiechowania. Przykładowo w 2006roku susza jak panowała w lipcu na wielu plantacjach spowodowała duże problemy w zapyleniu kolb.

Na szczęście w ostatnich 2 tygodniach, praktycznie w całym kraju spadł mniejszy bądź większy deszcz. Można więc się spodziewać, że w tej fazie rośliny będą miały zapewnioną minimalną ilość wody.

Niemniej jednak to dopiero początek. Gdyby się okazało, że w nadchodzących dwóch miesiącach wystąpi okres posuszny i rośliny narażone będą na deficyt wody, może to jeszcze w dużym zakresie determinować plon. Dzieje sie tak, gdyż kukurydza w reakcji obronnej na suszę przestaje dostarczać składniki pokarmowe do ziarniaków znajdujących się na szczycie kolby. Im dłużej roślina jest pod wpływem stresu tym większa liczba ziarniaków przestaje się rozwijać i w efekcie zasychać.

Bardzo ważne jest również odpowiednie odżywienie roślin w tym okresie. Oczywiście na korekcję nawożenia jest już za późno. Warto jednak sobie uświadomić pewne fakty. Potrzeby pokarmowe kukurydzy rosną wraz z postępem wegetacji, zwłaszcza w odniesieniu do azotu, którego większa cześć pobierana jest w czasie kwitnienia. Odpowiednie odżywienie w tym okresie zazwyczaj uzyskuje się gdy stosujemy nawożenie w okresie 5-6 liści. Optymalne nawożenie w tym czasie pozwala zapewnić roślinom dostateczną ilość azotu od pierwszej fazy krytycznej (6-7 liści w której kształtuje się pierwotna struktura plonu) do praktycznie wiechowania. Do tej bowiem fazy kukurydza rozwijając się wegetatywnie i pobiera duże ilości składników pokarmowych z gleby.

W kolejnych fazach, głównie w okresie nalewania ziarna zachodzi proces przemieszczania się związków organicznych azotu z zasobów zgromadzonych w fazie wzrostu wegetatywnego i wówczas rośliny pobierają niewielką tylko ilość azotu z zasobów glebowych. Dotyczy to wyłącznie odmian klasycznych, niebędących zielonymi niemal do końca wegetacji (tzw. typ „stay-green").

W okresie wiechowania i kwitnienia niebezpieczny jest również grad. Intensywne gradobicie w okresie wiechowania może spowodować całkowite ścięcie wiechy, a gdy gradzina uderzy we wczesnych fazach wiechowania w szypułkę wiechy może powodować jej całkowite zamieranie lub wytworzenie bezużytecznej tzw. pierzastej wiechy.

Okres wiechowania to często sygnał do stosowania insektycydów przeciwko omacnicy prosowianki. Natomiast w okresie kwitnienia i pylenia rośliny są narażone na porażenie głownią guzowatą kukurydzy. Nasilenie tej choroby w danym roku, obserwuje się gdy w okresie kwitnienia kukurydzy panują wysokie temperatury połączone z przelotnymi obfitymi opadami deszczu.

Podobał się artykuł? Podziel się!