Ta niepozorna w wyglądzie pojedyncza roślina należy do najbardziej agresywnych, jeżeli występuje licznie. A swoje siły potrafi skumulować, wschodząc na jednym polu zarówno podczas jesieni, jak i wiosny.

W sytuacjach, w których opanowano zachwaszczenie gatunkami dwuliściennymi już podczas jesieni i wschody tej grupy są nieliczne, można przystąpić do zwalczania samej miotły zbożowej. Istnieją dwa podstawowe sposoby. Jednym z nich jest zastosowanie fenoksaprop-P-etylu w postaci środka Puma Uniwersal 069 EW lub jej odpowiedników. W przypadku dwóch preparatów możliwe jest obniżenie dawki podstawowej i dodatkowe użycie z nimi adiuwanta Atpolan 80 EC. Drugim rozwiązaniem jest aplikacja pinoksadenu. Substancja ta do tej pory jest znana jako składnik preparatu Axial 100 EC, który koniecznie należy stosować z adiuwantem Adigor 440 EC. Preparat ten jeszcze w tym sezonie pozostaje w handlu, ale równocześnie zostaje zastąpiony nową formą użytkową - Axial 50 EC. Formulacja ta posiada w składzie adiuwant i ze względu na mniejszą ilość substancji czynnej jest zalecana w wyższych dawkach. Ponadto zarejestrowano ją w szerszym zakresie obejmującym możliwość zwalczania miotły zbożowej we wszystkich zbożach ozimych.

Za normę będzie trzeba przyjąć stosowanie kombinacji uniwersalnych, przeznaczonych do równoczesnego zwalczania chwastów jedno- i dwuliściennych.

Na plantacjach silnie zachwaszczonych miotłą zbożową i słabiej gatunkami dwuliściennymi wystarczy zastosować np. preparaty zawierające izoproturon (Harpun, Izoproturon, IPU, IPU Gold; IPUherb; Isoguard; Izofarm; Izoherb, Protugan - wszystkie 500 SC) lub chlorotoluron (Dicurex Flo, Lentipur Flo, Tolurex - wszystkie 500 SC). Należy zwrócić uwagę na znaczną rozpiętość w zalecanych terminach tych preparatów, co świadczy o dużej ich selektywności w stosunku do zbóż. Zaletą izoproturonu jest możliwość mieszania go z diflufenikanem zwiększającym skuteczność w stosunku do miotły i poszerzającym zakres zwalczanych chwastów dwuliściennych.