Aby ograniczyć to ryzyko, należy oddzielnie przygotować wodne roztwory poszczególnych substancji. Warto również wykonać wstępny test: w małym pojemniku zmieszać we właściwych proporcjach roztwory wszystkich składowych mieszaniny. Pozwoli to określić trwałość, skłonność do rozwarstwiania i osadzania oraz stopień pienienia mieszaniny roboczej.

Zmniejszanie pienienia jest jedną z funkcji surfaktantów, czyli adiuwantów powierzchniowo-czynnych. Adiuwanty mineralne, takie jak mocznik lub RSM niestety nie rozwiązują problemu pienienia.

Ciecz roboczą należy przygotować bezpośrednio przed zabiegiem, zachowując właściwą kolejność mieszania poszczególnych składników.

W pierwszej kolejności w wodzie należy rozpuścić nawozy mineralne. Do zbiornika opryskiwacza napełnionego wodą do połowy, przy włączonym mieszadle, dodaje się odważoną porcję nawozu.

Następnie, do cieczy dodaje się wcześniej przygotowane roztwory pozostałych substancji, np. wieloskładnikowe nawozy nalistne.

Środki ochrony roślin należy dodawać na końcu. Jeśli jest ich więcej niż jeden, informacji o kolejności ich dodawania do mieszaniny roboczej należy szukać w etykiecie-instrukcji stosowania poszczególnych preparatów.

Generalnie, w pierwszej kolejności powinno się dodawać zawiesiny (formulacje SC, OD, OF, WP, WG), następnie emulsje (formulacje EC, EW) a na końcu roztwory (formulacje SP, SG).

Wszystkie składniki należy dodawać powoli, mieszadło powinno pracować cały czas. Po dodaniu wszystkich elementów mieszaniny zbiornik należy uzupełnić wodą do wymaganej objętości.

W przypadku stosowania kondycjonerów wody oraz adiuwantów, informacji o kolejności ich dodawania należy szukać w etykiecie-instrukcji obsługi. Adiuwanty zawsze należy dobierać i stosować zgodnie z zaleceniami producentów.

Podobał się artykuł? Podziel się!